Ongeloof, verbijstering en teleurstelling vochten zaterdag bij spelers en aanhang van Enter Vooruit, na de uitmatch tegen U.D. uit Weerselo, om voorrang. Zwart en wit vertrok op de vroege zaterdagavond met een 3-1 nederlaag bij Utile Dulci (Latijns en wat zoveel betekent als “het nuttige met het aangename verenigen”), maar had gezien het wedstrijdbeeld plus bijbehorende kansen simpel de drie punten mee moeten nemen naar Enter.
In deze nog vrij jonge voetbaljaargang heeft de ploeg van trainer-coach Daniël Holtman nog niet zo’n groot veldoverwicht gehad in duels dan dat het zaterdag had in Weerselo. Vóóral in het eerste bedrijf was de equipe van Holtman een klasse beter dan de geel-zwarten uit Weerselo. Maar gebrek aan productiviteit in de voorste linie plus een wel erg wankel optreden van de arbitrage gaf een 1-1 ruststand te zien, terwijl Enter Vooruit op dat moment wellicht al een gewonnen wedstrijd in de knip had moeten hebben. Het goede gevoel begon namelijk vanaf acquit. E.V. bepaalde het wedstrijdgebeuren, viel volop aan, creëerde echter niet meteen “honderd-procent-doelkansen”, maar was zó bovenliggend dat die treffers niet uit konden blijven. Binnen het kwartier lag de ronde knikker dan ook in het Weerselose doel. Sietse Velten pegelde een vrije schop tegen de aluminium dwarsligger, maar Rocco Eertink was uiterst attent en prikte de terugspringende bal over doelwachter Wessel Kok in de touwen. Arbiter Ron Steen uit Hengelo, die uitstekend geposteerd stond wees naar de middenstip, maar ging vervolgens in debat met zijn vlaggende assistent aan de zijlijn. Na dat onderonsje kreeg de treffer geen goedkeuring wegens vermeend buitenspel. Wedstrijdbeelden na afloop gaven echter een totaal ander verhaal. Eertink stond op geen enkel moment tijdens of na die vrije schop buitenspel, maar E.V. zat met de brokken. Dat werd een kwartier later nog wat pijnlijker toen opnieuw de arbiter de woede van gans Enter over zich heen haalde. De leidsman gaf Enters voordeel bij een U.D.-overtreding, maar dat voordeel bleek er niet te zijn, waarna Daan Krikhuis dat buitenkansje wel uitpakte en scoorde, 1-0. Dat E.V. die totaal onverdiende tussenstand zocht bij de arbitrage was wellicht terecht, maar gezien het al gememoreerde vorstelijke veldoverwicht hadden de mannen van Holtman zelf ook beter bij de les moeten zijn. Nog voor de pauze was daar dan nog wel het langverwachte Enterse doelpunt. Sander Jansen stuurde met zijn treffer beide ploegen met een 1-1 ruststand naar de thee.
Na rust was Enter Vooruit nog wel de ploeg met het meeste balbezit en zeker ook de ploeg met de meest aanvallende bedoelingen, maar het Enterse spel werd wel steeds slordiger. Teveel verkeerde passes en ook in defensief opzicht was men minder bij de les. De Weerselose formatie van coach Mark Dijkstra was dan ook af en toe dreigend bij rappe tegenstoten. De partij helde over naar een evenwichtiger wedstrijdbeeld. Pas in het slotkwartier namen de Enternaren de zaak weer in handen, maar toen was het leed al geschied. Een forse defensieve dekkingsfout, gevolgd door veel te laks ingrijpen, betekende ineens de 2-1 in plaats van de, door iedereen verwachte, Enterse voorsprong. Enter Vooruit moest wederom in de achtervolging. Ging ook massaal op jacht naar de gelijkmaker, maar had naast te weinig vastberadenheid plus bijbehorend “killersinstinct” in de “vijandelijke zestien” ook Vrouwe Fortuna niet aan haar zijde. Inzetten van Menno Kamphuis, Rocco Eertink, Peter van Brussel en Sander Jansen werden op de doellijn of in het doelgebied weggehaald door een Weerselo’s been en een kopbal van Sietse Velten eindigde op de binnenkant paal. Wederom een nonchalante pass in de Enterse defensie zorgde voor het zeker onverdiende, maar óók in dit seizoen, exemplarische slotakkoord, 3-1. Daarmee verzeilde E.V. wel in de spreekwoordelijke hoek waar de klappen worden uitgedeeld.
Sponsoren
