Het inhaalduel tussen P.H. Almelo en Enter Vooruit, van afgelopen donderdagavond werd een match uit een stripboek. Een passievolle strijd met hectische taferelen voor beide doelen, gemiste kansen, blijdschap, verdriet, vol curieuze wendingen en onverwachte helden. Toen de tombola na bijna 100 voetbalminuten (zo lang duurde de voetbalvoorstelling in Almelo) stil viel na de laatste uithaal op de arbitrale fluit, was de buit verdeeld onder beide ploegen, 2-2.
Het begon op het sportpark Veenelanden overigens met een fraai doch stevig potje vuurwerk De thuisclub kon bij winst de eerste periodetitel in de binnenzak opbergen en dát wilde men in Almelo voor een fors toegestroomd voetbalvolk met een luidruchtige, maar mooie en beheerste licht- en geluidvoorstelling wat extra cachet geven.
Het waren echter (wellicht voor de vuurwerklieden ongewild) de gasten uit Enter die vanaf acquit de eerste viool gingen spelen. Zwart-wit leek de motivatie te putten uit de opgevoerde show buiten de lijnen en al in de openingsminuut moest P.H.-doelwachter Sven Hergers naar de linker benedenhoek om een uithaal van Sander Jansen te ontmantelen. Een minuut verderop stond Enter Vooruit inderdaad al met 0-1 in bonus (doelpunt Rocco Eertink), maar aan de zijlijn ging het vlaggetje omhoog voor een buitenspelsituatie. Tot verbijstering en ingehouden woede bij alles wat zwart en wit was, nam arbiter Niels Mulder dat vlagsignaal van z’n assistent over. Wedstrijdbeelden toonden naderhand aan dat er echter van buitenspel geen sprake was en dat die treffer in de boeken had gekund. E.V. ging vooreerst echter door met het bepalen van het wedstrijdbeeld en leek te gaan profiteren van het bij elkaar gespeelde veldoverwicht. Enter Vooruit verzuimde echter wat al te vaak de juiste keuzes te maken in de zone van de waarheid en bleef voorlopig zitten met de hatelijk nul op het scorebord. En winst of verlies wordt nog immer op een voetbalveld bepaald door het maken, dan wel missen van kansen en de equipe van P.H.-coach Stefan Olde Olthof liet zien dat men niet voor niks op dat gebied dit voetbaljaar behoorlijk scherp is. Bij de eerste de beste gevaarlijke tegenstoot was het raak. Op links trok Guy van Straaten een splijtende demarrage richting achterlijn en zijn lage en scherpe voorzet werd bij de tweede paal zonder mankeren door Tomas Wijnen in de touwen gepegeld, 1-0. Daarna trokken beide ploegen tot de rust gelijk op al bleven de mannen van E.V.-coach Niek Woesthuis ietwat dreigender dan de thuisformatie. Maar aan geel-zwarte zijde liet men wederom zien dat men aan een uitgestoken vinger al genoeg heeft om de gehele hand te vatten. Na een hoekschop werd de ronde knikker volledig verkeerd op de schoen genomen door een P.H.’er, edoch de bal hobbelde ietwat gelukkig voor de rechter pantoffel van Gilano Waanders en die duwde zowaar de 2-0 binnen. Rust in Almelo. Tijd voor bezinning, nieuwe ideeën en koffie dan wel thee.
Na weder begin gooide Woesthuis de zaak aan Enterse zijde om. Enter Vooruit ging spelen met vier spitsen en dat resulteerde dat Prins Hendrik (van 1916) veel meer vanuit een gesloten defensie ging spelen. Vertrouwend op meer spatie op het veld en derhalve ook meer ruimte voor rappe tegenstoten. Toen het bij Enter Vooruit in eerste instantie ook niet ging lukken met meer aanvallende intenties, besloot de Enterse oefenmeester een handvol wissels (heden ten dage wordt wel eens gerept over “gamechangers”) de arena in te sturen. Omdat bij E.V. niet een ieder okselfris dan wel helemaal blessurevrij aan de opdracht van de avond kon beginnen, toonden de ingebrachte lieden niet meteen beter voetbal aan Enterse kant, maar wel hernieuwd elan plus vitaliteit en frisheid. Enter Vooruit gaf dus sowieso niet op en gooide nog eens wat extra brandhout in de kachel. En die strijdwijze bracht de verwachte exit van 2-0 terug naar een uiteindelijke remise. Een klein kwartier voor sluitingstijd poeierde eerst Sander Jansen een afgeslagen bal na een hoekschop richting 2-1 en juist in blessuretijd stoomde invaller Niek Welink op rechts langs een paar maaiende benen en stuurde voor de kooi van Hergers, ook al invaller, Jesse Nijlkamp met een machtige beenzwaai de volkomen terechte 2-2 tegen het nylon. En zowaar had E.V. de voorstelling óók nog eens kunnen afsluiten met winst, ware het niet dat in minuut 99 (jawel) Rocco Eertink voor een leeg doel kwam, maar nu was het vlagsignaal vanaf de zijkant wel terecht, want de Enterse spits ontving het speeltuig deze keer zeker in duidelijke buitenspelpositie.
Sponsoren
