• In Enter stonden deze week de voorbeschouwingen op de opening van het voetbalseizoen 2021/2021 nou niet bepaald in een juichmodus. De plaatselijk hoofdmacht van Enter Vooruit kon al niet bogen op een glansvolle voorbereiding van dit voetbaljaar en ook de statistieken tegen de opponent van deze zaterdag, P.H. uit Almelo voorspelden weinig goeds op het sportpark De Werf. Maar zie, toen scheidsrechter van dienst, Wieger Braaksma uit Borne in de late namiddag het eindverdict op het wedstrijdformulier krasselde, stonden daar hallucinerende cijfers, Enter Vooruit – P.H. Almelo: 7-0.

    Foto’s:  www.entersnieuws.nl

    Maar voordat de bal ging rollen op de felgroene kunstgrasmat in Enter, was daar eerst het afscheid van twee uiterst waardevolle pionnen van de afgelopen seizoenen. De routiniers Niels Getkate (zaterdagse werkzaamheden) en Ron Smit (chronisch aanhoudend blessureleed) moesten hun voetbalsloffen aan de wilgen hangen en kregen voor al die jaren zaterdagse arbeid een prachtig afscheid van hun club. Dat vervolgens het begin van de 90 minuten voetbal tegen de mannen van P.H. al even luisterrijk was, hadden weinig nieuwsgierige voetbalvolgers op De Werf kunnen bevroeden. Toen een kwart van de tijd die er voor staat, verstreken was, gaf het scorebord in Enter ontnuchterende cijfers aan. Terwijl het vakje van de gasten nog op de hatelijke 0 stond, gaf het vierkantje ernaast een 4 aan voor de thuisclub. Binnen 23 minuten peerden Sander Jansen (tot twee keer toe), Wout Velten en Dirk Bretveld de ronde knikker achter P.H.-goalie Arjen Nijenkamp. Verbijstering op de bank van de Prins Hendrik uit Almelo (waar voormalig E.V.-coach Björn Hodes de scepter zwaait) en toch ook evenredig ongeloof in de Enterse dug-out, waar geen zinnig mens dit scenario vooraf had uitgetekend.

    Wellicht dat zoveel voorspoed, met daaraan gepaard een lichte overmoed in de Enterse koppen ging zitten, want ondanks die 4-0 in de achterzak leek de formatie van Hodes nog geenszins ontmoedigd door dit weinig fraaie tussenrapport en trok nog voor de pauze het laken steeds meer naar zich toe. En toen de oefenmeester der Almeloërs tijdens het schaftkwartier hernieuwde instructies voor zijn manschappen had uitgetekend, kregen de geel-zwarten direct na de koffie- en theepauze twee dotten van kansen, die (gelukkig voor de thuisploeg) beiden verkwanseld werden. Was dit twee keer raak geweest, dan had zwart en wit nog geenszins de horlepiep kunnen dansen. Rond het Enterse onderkomen, waar trainers en wisselspelers horen te verblijven tijdens de match, beende E.V.-coach Jan Willem van Holland, als door een wesp gestoken heen en weer (de oefenmeester zat toch al nauwelijks op zijn zeteltje gedurende de 90 voetbalminuten) en maande zijn krijgers driftig en veelal luidkeels tot meer alertheid. Die boodschap kwam over. Achterin liet de Enterse defensie er geen muis meer door, het middenveld danste als stekende horzels rond hun tegenstrevers zodra die een bal kregen aangespeeld en voorin pakte E.V. de draad van de doelpuntenproductie weer op en voetbalde zich vervolgens naar een zevenklapper. Wout Velten kopte E.V. na een magistraal genomen vrije schop van de ijzersterk acterende jeugdspeler Dirk Bretveld, uiterst fraai naar de 5-0, Marco ter Weel (na nog geen 20 speelminuten ingevallen voor de geblesseerde Job Voortman) kogelde nummer zes binnen en Sander Jansen mocht de bal mee naar huis nemen toen hij zijn derde en E.V.’s zevende treffer tegen de touwen liet bollen. Tussendoor lieten invallers Jorn Nijkamp en Peter van Brussel ook nog een wijle zien dat ze uit het goede voetbalhout gesneden zijn. Als Jan Willem van Holland op deze zonnige zaterdagmiddag, voor zijn dug-out een hoed had gedragen, zou hij die met een zwierige zwaai hebben afgenomen voor zijn troepen. Nu was Van Holland na afloop rap weer bij de alledaagse realiteit, omdat ie maar al te goed weet dat één zwaluw nog geenszins een wolkeloze zomer maakt en dat tijdelijk succes een week later zomaar kan omslaan in een nuchtere ontgoocheling.