• Enter Vooruit heeft afgelopen zaterdagmiddag het nodige werk gehad om de drie wedstrijdpunten op het eigen sportpark De Werf te houden. Het bezoekende Warnsveldse Boys bleek het gehele duel een lastige kluif voor de mannen van coach Niek Woesthuis en pas in het laatste kwart van de strijd speelden de zwart-witten zich in bonus, 2-1.

    Foto's Henk Pluimers

    De groen-witten uit het fraai gelegen dorpje onder de rook van Zutphen, met een historie die al in de 9e eeuw begon, leken bij de start van deze competitie na de promotie in het voorgaande seizoen beland te zijn in een gitzwarte film. Na 4 wedstrijddagen met 0 punten op de teller had de ploeg van coach Michel Feukkink al 20 tegentreffers moeten slikken. Een donker scenario tekende zich af voor de Warnsvelders. Maar zie, toen op wedstrijddag vijf de eerste driepunter werd begroet, begon voor groen-wit een voetbalweg met beduidend mindere hobbels en kropen de mannen van Feukkink langzaam richting middenmoot van de 3e klasse M. Enter Vooruit ondervond zaterdagmiddag in elk geval een behoorlijk defensieve zekerheid bij de gasten en hij of zij die vooral in het eerste uur van de match de kansen wilde tellen, had daarvoor geen telraam nodig. Naast dat E.V. keer op keer botste op een gedegen offensieve muur, bleken de zwart-witten ook nog eens bezig te zijn met zwak en ontnuchterend combinatievoetbal. De foutieve passes in het Enter kamp waren legio. Het werd in die eerste helft zelfs een festival aan verkeerde passes en door al dat onnauwkeurige veldspel kwam er ook vrijwel geen enkel moment in de strijd waarbij het toeziend volk langs de zijlijn of zittend op de tribune, eens kon opveren. De boys uit Warnsveld hadden de zaak dichtgespijkerd en E.V. was niet bij machte om een opening te vinden in het groen-witte bouwwerk. Het bleef bij een schuiver van middenvelder Rick ten Tusscher die pal langs de witte staander van het Warnsveldse doel glipte plus een afstandspegel van Jesse Nijkamp die doelwachter Jelmer de Boer noopte tot een tochtje richting kruising. Ondanks dat de aanvallende pretenties van de bezoekers zaterdag nauwelijks zichtbaar werden op De Werf, kregen de groenhemden pal voor rust echter wel de grootste doelrijpe mogelijkheid, toen na een rappe uitbraak over de rechterkant een lage strakke voorzet voorlangs de Enterse kooi hobbelde.

    Ook in het eerste kwartier na rust leken de bordjes niet verhangen te zijn. Enter Vooruit bleef het veldoverwicht houden, ging onvervaard op zoek naar de bevrijdende openingstreffer, maar kwam maar niet in de juiste stelling voor het aangezicht van de Warnsveldse sluitpost de Boer. Terwijl een ieder wachtte op een zwart-witte opleving, werd een faliekante defensieve misrekening E.V. plotsklaps fataal. Invaller Sam Reijenga mocht de knikker met de rug naar het Enterse doel aannemen, draaide zich om en zag dat het centrale defensieve duo aan Enterse kant zomaar de weg richting goalie Teun Nijhof opengooide. De groen-wit gehemde spits vond in eerste instantie de sluitpost op z’n weg, maar duwde in de herkansing de bal wel tegen de touwen, 0-1. Middels een eruptie aan frustratie stuurde Woesthuis in het vervolg van de strijd z’n hele “personeel” op de wisselbank de wei in. Wellicht heeft het Enterse gezelschap op dat moment en bloc besloten dat het anders moest, want in het laatste halve uur voetbal kwam er beleving, diepte en vaart in de aanvallen. De gelijkmaker viel dan ook al vlot. Peter van Brussel vond naaste kompaan Rick ten Tusscher aan zijn zijde en laatstgenoemde stuurde vervolgens met een zuivere schuiver de bal langs de graaiende handen van sluitpost de Boer, 1-1. De Enterse middenvelder had waarschijnlijk deze middag de batterijen van het juiste merk gekocht, want nauwelijks vier minuten verderop stond ten Tusscher opnieuw aan het eind van een hele rappe aanval die liep via Job Voortman en Jelle Swiers en ging de bal vanaf z’n rechter pantoffel wederom tegen de netten, 2-1. Die tweede treffer van zwart-witte makelij was ietwat teveel voor de bezoekers die het hoofd vanaf dat moment in de schoot legden. Toen de bekwaam fluitende arbiter Ruben van de Beld uit Balkbrug de zaak naar de geschiedenis floot, vergat men in Enter de zware bevalling van bijna 95 minuten en telde een ieder de zegeningen van de drie wedstrijdpunten.