• In een droevig decor - vanwege coronaperikelen geen publiek langs de lijn en grijze regen- en  nevelslierten die als oude gordijnen rond het sportpark De Weschterik hingen – greep Enter Vooruit zaterdag met een onverwacht hoge uitslag de drie wedstrijdpunten tegen De Esch in Oldenzaal. Het spelpeil in de Boeskoolstad hield nou niet bepaald over, maar de Enterse winst mocht verdiend genoemd worden.

    De equipe van coach Jan Willem van Holland was geenszins met een solide zelfvertrouwen richting Oldenzaal gereisd (drie nederlagen op rij helpen nou niet direct om fris en monter aan het volgende karwei te beginnen), maar de zwart-witten kregen al rap hulp uit onverwachte hoek toen een Oldenzaalse verdediger een Enterse hoekschop pardoes in eigen doel kopte, 0-1. Die treffer deed echter weinig verheffends met de Enterse moraal. Toen de rustig en bekwaam fluitende arbiter van dienst, Stan Smit uit Raalte, een kleine 40 minuten verderop de acteurs naar de kleedlokalen zond voor de schafttijd, stond er nog immer die 0-1 op het scorebord, hadden beide ploegen niet of nauwelijks kansen gecreëerd en kon ook het spelpeil aan weerszijden niet in de categorie “goed” worden ondergebracht. Het was teveel een miezerig waakvlammetje, terwijl de brand erin moest op De Weschterik. Hernieuwde consignes derhalve in het Enterse kleedverblijf en zowaar, nauwelijks waren de ploegen teruggekeerd op de zompige en moeilijk bespeelbare grasmat of de bellen gingen rinkelen voor zwart en wit en zat men in Oldenzaal plotsklaps met lastige papieren. Opnieuw werd er uit een corner gescoord, maar nu was een Enterse voet verantwoordelijk voor de wijziging op het scorebord. Sander Jansen duwde bij de tweede paal met zijn rechterbeen E.V. naar een 0-2 voorsprong. Dat leek geruststellend, ware het niet dat Tomas Elbersen, spits uit de blauw-gele gelederen, even later alles en iedereen het nakijken gaf, uit de klauwen van de Enterse defensie bleef, maar in doelman Teun Nijhof in extremis toch zijn meerdere moest erkennen. Enter Vooruit gaf er vervolgens, zonder te belanden in schoonheidsvoetbal, een lel op en binnen tien minuten kon er in Oldenzaal een kruis over. Sander Jansen zag Job Voortman uit de startblokken komen, die vervolgens zo’n snelheid ontwikkelde dat ie het decor dreigde te verlaten, maar toch nog de tegenwoordigheid van geest behield om de knikker langs doelwachter Lars Iepma in de netten te deponeren, 0-3. Over en uit op het Oldenzaalse sportpark. Enter Vooruit gaf de zege in het slotkwartier nog een ietwat geflatteerd aanzien door een 0- 5 op het wedstrijdformulier te toveren. Eerst verschafte Henri Knol met een ragfijne steekbal, kompaan Sander Jansen een vrije doortocht naar “het beloofde land”. De Enterse linkerspits trok zich van alle wetmatigheden vervolgens geen sikkepit aan en stiftte de bal over Iepma in de Oldenzaalse kooi en tot slot deed een geelhemd opnieuw een duit in het zakje, door voor de tweede keer op deze druilerige zaterdagmiddag de bal pontificaal in eigen doel te koppen.

    Er is echter nog volop werk aan, zo realiseerde Jan Willem van Holland zich na  afloop. De Enschedese oefenmeester was tevreden met de uitslag, maar kraaide bij thuiskomst op het Enterse sportpark De Werf nog geenszins victorie. Iets verderop zette de zwart-witte aanhang, met een gelegitimeerde coronacheck in de binnenzak, zich achter het bier en werd op de vroege zaterdagavond de huidige wereldproblematiek nog eens stevig doorgenomen.