•  een druilerig Zwolle is Enter Vooruit zaterdagmiddag uiteindelijk verdiend ten onder gegaan tegen de plaatselijke manschappen van Be Quick ’28. In een uiterst sportieve strijd, waarin de rood-zwarten uit de provinciehoofdstad het eerste uur de lakens uitdeelden, maar waarin de equipe van E.V.-coach Jan Willem van Holland het laatste halve uur de regie voerde, waren twee defensieve ketsers uiteindelijk bepalend voor de eindcijfers op het wedstrijdformulier. Toch zullen de Enternaren bij invallende duisternis, gezeten in de bus op weg naar Tukkerland, hoofdbrekens hebben gehad of er de voorgaande uren in Zwolle niet wat meer ingezeten had dan het uiteindelijke 2-0 verlies.

    Het leek namelijk een voortvarend begin te worden voor zwart en wit. Nauwelijks nadat de ploegen weggeschoten waren door scheidsrechter van dienst, Eddy de Gier (de arbiter uit Biddinghuizen mocht zich na afloop van de match - zonder dat daar direct een aansprekende prijs aan verbonden was -  kronen tot beste man op de zompige kunstgrasmat), stoomde Job Voortman al moederziel alleen op weg naar Be Quick-doelman Niek Bongers. Echter, verteerd door onzekerheid, schoot de jongeling de knikker pardoes tegen de uitlopende goalie aan. Geen rappe 0-1 derhalve, wél het moment dat de roodhemden, al vlotjes van de schrik bekomen, het heft in handen namen. Vooral via hun snelle aanvallende pionnen, marcheerden de Zwollenaren, vaker dan het E.V. lief was, door de Enterse stellingen. Het was louter en alleen aan doelman Teun Nijhof te danken dat zwart-wit na inzetten van Abdullah Ben Ali Ahlaq, Jarno van Essen en Mick Franken, nog immer de nul op het elektronische scorebord hield. Aan de overzijde kwam E.V. ook af en toe voor de kooi van Bongers piepen (schuiver Wout Velten in het zijnet en een glansparade van de goalie op een pegel van Marco ter Weel), maar de bordjes hingen overduidelijk in het voordeel van Be Quick. Toen een ieder met de dubbelblanke stand naar de thee dan wel koffie dacht te gaan, werd een inschattingsfout achterin, de ploeg van Van Holland nog fataal. Rechterspits Hugo Winkeler nam de buitenbaan na een Zwolse dieptepass en de 1-0 stond in de boeken.

    Met hernieuwde instructies kwamen de troepen zich een kwartier later weer melden in de arena. Waarschijnlijk had men in het Enterse kleedlokaal niet helemaal goed geluisterd naar de wijze lessen van kapitein Van Holland, want ook in de beginminuten van deel twee liep Enter Vooruit achter de fanfare aan. Pas na een klein uur spelen, kwam bij E.V. het besef dat er uit andere vaten getapt diende te worden, wilde men Zwolle met betere papieren (ofwel punten) verlaten. Plotsklaps meldde Enter zich nadrukkelijk aan het front. Een dubbele kans binnen de minuut voor Henri Knol had al de gelijkmaker op het bord kunnen brengen en na een paar wissels van Van Holland leek de 1-1 aanstaande. Bij Be Quick had men na dat inspannende eerste uur een jasje uitgedaan en in het Enterse kamp ging men steeds meer geloven in puntengewin. Nu kon doelwachter Bongers zich in het kot van Zwolle onderscheiden met enkele fraaie reddingen, af en toe geholpen door een ploeggenoot. Sander Jansen knalde in kansrijke positie op de vuisten van de keeper en Jürgen Siemerink volleyde de ronde knikker centimeters over de aluminium deklat. Maar bij een schaarse uitval der roodhemden liet diezelfde Siemerink zich wat al te makkelijk ringeloren door Cesar Sierra Martinez en de invaller schoof de 2-0 binnen. Toch kon ook deze zaterdag inzet en wilskracht de formatie van Van Holland niet ontzegd  worden. Ook met die beroerde 2-0 in de achterzak bleven de withemden op jacht naar een puntje. De sterk ingevallen Peter van Brussel zag, na een fraai een-tweetje met kompaan Job Voortman, zijn snoeiharde schuiver van de doellijn gehaald worden en Sander Jansen poeierde de bal, buiten bereik van welke Zwollenaar dan ook, een halve decimeter over de dwarsligger. Het mocht allemaal niet baten. Aanvallend bleef Enter Vooruit zaterdag wederom in mineur en dat resulteerde opnieuw in een nederlaag.