MET WINST DE WINTERPAUZE IN.

Een matig voetballend Enter Vooruit heeft zaterdag nagelaten om een enorme positieve zwengel aan het doelsaldo te geven. Tegenstrever Quick ’20 sjokte in Enter zo’n beetje anderhalf uur achter de feiten aan, maar de thuisploeg zat aanvallend in een collectieve depressie en “vergat” om met een “18-karaats-score” binnenkort aan de Kerstdis te gaan zitten. Gewonnen werd er wel, 3-1.

Foto’s op www.henkpluimers.nl

Het was weinig oogstrelend wat E.V. zaterdag uit de kuiten schudde. De bijna 100-jarige opponent uit Oldenzaal bakte er echter nóg minder van, waardoor er geen bloed vloeide uit het arsenaal aan aanvallende Enterse missers. Het leek of sommige lieden binnen de lijnen voortdurend ruzie hadden met de bal en onophoudelijke moeite hadden om de ronde knikker onder controle te krijgen. Molshopen konden het op de kunstgrasmat toch niet zijn. Feit was wel dat de gasten lang “in de wedstrijd” bleven, omdat E.V. hardnekkig bleef weigeren om de netten aan flarden te pegelen. In de beginfase waren de manschappen van coach Peter Schulte (met krukken toeziend vanaf de tribune) al vlot op de gehoopte 1-0 voorsprong gekomen toen Sietse Velten vanuit het achterland een juweel van een dieptepass op het hoofd van Kevin Peppels legde en doelman Sander Vis werd verslagen door de aansluitende kopbal. Vervolgens speelde de thuisploeg met kort combinatievoetbal de Oldenzalers een wijle tureluurs, al bleven ook toen de goede bedoelingen al steken wanneer er een Enternaar voor de neus van Vis verscheen. Maar toen  Quick, als een donderklap bij een staalblauw hemelgewelf, plotsklaps op 1-1 kwam, was het gedaan met het acceptabele veldspel van E.V. Oók die tegentreffer was exemplarisch voor de eerste seizoenhelft van zwart-wit. Bij Enter Vooruit schijnt het bekant een kleine onmogelijkheid te zijn om achterin de nul op het scorebord te houden en ook nu was hopeloos defensief gestuntel reden dat een volkomen vrijgelaten Willem Huitink “zomaar” de knikker vanaf twee meter langs doelwachter Teun Nijhof mocht laten hobbelen.
Na een kwartier hernieuwde krachten te hebben bijgetankt in de kleedlokalen, legde de goed leidende referee Eddy de Gier uit Biddinghuizen de bal, drie minuten na hervatting, op de witte stip, elf meter voor de neus van goalie Sander Vis, nadat Kevin Peppels, na een Oldenzaalse charge, de kwaliteit van het kunstgras was gaan verkennen. Wout Velten wilde zich wel met dat klusje belasten, maar keeper Vis grabbelde de bal uit de rechter benedenhoek. Vijf minuten verderop was het alsnog raak. Kevin Peppels stoomde op links het strafschopgebied binnen en lepelde de bal op het hoofd van dezelfde Velten. Nu mocht Vis wél de gang naar het net maken en gaf ’t scorebord 2-1 in Enter voordeel. Met die voorsprong in de achterzak zou het allemaal wat beter moeten worden aan Enterse kant, maar het werd meer en meer een amechtige en armoedige aangelegenheid. E.V. kreeg zoveel ruimte en legio kansen dat het gehakt had kunnen maken van de ploeg uit de Boeskoolstad, maar omdat het aanvallend was om moedeloos van te worden, kreeg men bij Quick ’20 (tot dan niet in staat tot enig verontrustend weerwerk) zowaar nog het besef dat er in Enter nog een punt te rapen viel. Quick-coach Tim Engbers trommelde nieuwe aanvallende soldaten op, maar het interim trainersspan Han Velten-Erwin Geels had ook nog een paar jeugdige E.V.‘ers in de wachtkamer zitten. Sander Jansen en Job Voortman kwamen aan Enterse kant binnen de krijtlijnen. Dat bracht nieuw elan en hernieuwd vuur bij de thuisploeg. De gasten gooiden er in de slotfase toch nog (met zeeën van ruimte achterlatend) een klein offensief uit, maar aan de overzijde profiteerde Job Voortman van de ontstane spatie op het veld. Vanaf eigen helft rukte de jongeling op, zag z’n tegenstanders alleen nog in de achteruitkijkspiegel en poeierde het speeltuig zonder dralen langs doelman Vis in de touwen, 3-1. Over en sluiten en Enter Vooruit dook alsnog met een verdiende zege het Kerstreces in.