REGELMATIGE DRIEPUNTER.

In een treurniswekkend decor van kille miezer, gure wind en somtijds hevige slagregens, beitelden de voetballende acteurs van het Zwolse W.V.F. en de plaatselijke Enter Vooruit zaterdagmiddag op het sportpark De Werf aan hun wekelijkse kunstwerk. Toen het druipnatte gezelschap rond de klok van vijf uur de uitnodigende warme douchestralen opzocht, kraste in het tussenliggende arbiterlokaaltje scheidsrechter van dienst, B. Kaya uit Silvolde, een 3-1 winst voor de zwart-witten op het wedstrijdformulier.

Foto’s op www.henkpluimers.nl

Het duurde zaterdag knap lang voordat de toneelspelers van de groene mat eens wat hartverwarmends te berde brachten in de klamme kilheid van de late namiddag. De eerste helft van de benodigde 90 minuten die ervoor staan, was er één van bitter weinig peper en zout. Het was, indachtig de waterkoude omstandigheden, hoesten en proesten aan weerszijden, een sukkelgezelschap van 22 verregende zielen. Bij het toeziend volk én op de trainersstoeltjes zag men het troosteloze schouwspel meewarig hoofdschuddend aan. Het ambt van oefenmeester is bij tijd en wijle een zwaar bestaan. Dat de brilstand na een halve wedstrijd nog op het scorebord stond gegraveerd, hoeft derhalve geen betoog. Tijdens het schaftkwartier moesten de coaches van dienst, Herben Visscher en Björn Hodes, waarschijnlijk het eelt op hun tong babbelen om hun kletsnatte troepen in het gareel te krijgen. En zie, bij Enter Vooruit had Hodes waarschijnlijk een ander plan uit z’n klapper getrokken, want binnen tien minuten na hervatting zag de wereld er voor zwart en wit heel anders uit. In minuut 49 stak Gerrit Brunnekreef met een ziedend schot de kachel aan. Doelwachter Mike te Wiele pareerde de pegel tot corner, maar zag vervolgens machteloos toe dat z’n defensieve trawanten een vogeltjevrij staande Marco ter Weel over het hoofd zagen en die duwde de knikker over de doellijn, 1-0. De wind werd vervolgens voor de blauwhemden van W.V.F. stormachtig, want na de volgende aanval zag de equipe van Visscher tussen de loodgrijze regensluiers plotseling zwarte sneeuw. Op links werd Jesse Pultrum in Niemandsland gedirigeerd, de knikker ging vervolgens naar Henri Knol die ‘m subtiel breed legde naar de rechterflank. Daar was zich met een grote dosis nieuwsgierigheid Peter Pluimers maar eens in de “vijandige zestien” komen melden en de rechtsachter pakte met een strakke rake schuiver zijn moment van glorie, 2-0. De damp sloeg plotseling uit het sportpark De Werf en op zijn trainerszeteltje was een zweem van een glimlach te bespeuren op het aangezicht van kapitein Hodes. Dat werd een brede grijns van oor tot oor toen tien minuten verderop eerst Joël Scheper de bal nog voorlangs het heiligdom van Te Wiele joeg, maar daarna Wout Velten (die overigens wel erg lang gewacht had om zaterdag z’n neus eens aan het venster te steken) de 3-0 met een strikje inpakte. Het beheerste stiftje was teveel voor keeper Te Wiele en verdediger Kristian Bril die z’n hele ziel er zaligheid in een sliding gooide om de meubelen nog te redden. Defensief gaf E.V. tot dan toe helemaal niks weg aan de bewoners van “De Weide Steen”. Het centrale duo Niels Getkate en Sietse Velten had zaterdag tussen de middag duidelijk het bord leeggegeten en daarvóór haalde de immer bedrijvige Dylan Siemerink, evenals een week al eerder bij het uitduel tegen Sparta Enschede, de angel uit de aanvalsopbouw van de Zwollenaren.
Maar in de nevel van de overwinning was het plotseling gedaan met de Enterse dadendrang. W.V.F. liet in het slotkwartier zien dat er altijd terdege rekening gehouden  moet worden met de voetballende kwaliteiten van blauw en wit. Bij de thuisploeg begonnen enkele lieden wat al te nonchalant te knoeien en de mannen van Herben Vissscher gooiden er nog een slotoffensief tegenaan om in elk geval de nakende nederlaag naar meer aanvaardbare cijfers te tillen. En E.V. hield wederom niet de nul. Op links ging Hessel Berends vliegen en stuurde vervolgens het ronde projectiel ragfijn richting een volkomen vrijstaande Willem Bel. Die kon nog eerst een sigaret rollen, mocht dat al mogen op een veld, en vervolgens de bal over keeper Robert Velten in de Enterse touwen lepelen, 3-1. Bij Enter Vooruit kroop jandorie na die treffer de nervositeit tussen de oren, maar de gasten hadden zaterdag toch te weinig stootkracht meegenomen in de bus om E.V. nog verder in verlegenheid te brengen.
(met dank aan F.)