ENTERSE WINST ONDANKS VREEMD WEDSTRIJDVERLOOP IN DALFSEN

Wellicht hebben enkele Enterse lieden zaterdagmiddag tijdens het schaftkwartier bij A.S.C. ’62 tegen Enter Vooruit aan de toog of, wie weet, ook zelfs in het kleedlokaal, de horlepiep gedanst bij een tussenstand van 0-4 in Enters voordeel én een oppermachtige equipe van coach Peter Schulte binnen de krijtlijnen. Nog nimmer wist E.V. de volle buit mee te nemen vanuit Dalfsen en nu leek een erg vrolijke terugreis in zicht. Hoe anders is het te verklaren dat zwart en wit na de hervatting een klein half uur volledig het Noorden kwijt was en het toch nog een tweede deel werd waarin soms het ergste gevreesd moest worden. Toen E.V. in het slotkwartier weer bij zinnen kwam, was de driepunter echter wel een feit, 3-5.
Dat Enter Vooruit toch met de nodige vraagtekens richting het sportpark Gerner reisde hoeft geen betoog. De elf van Schulte waren de laatste weken nou niet bepaald bijster op dreef en tegenstrever A.S.C. is al jaren een erg zware kluif voor de zwart-witten. De blauwhemden herbergen enkele rappe mannen in de gelederen, die loeren op razendsnelle doeltreffende tegenstoten. E.V. wenste daarom niet “in het mes te lopen” en begon voorzichtig aan het zaterdagse karwei. Die spelopvatting bleek de juiste, want de ploeg van A.S.C.-coach Piet de Jong kwam nauwelijks piepen voor de kooi van doelwachter Teun Nijhof en E.V. raakte meer en meer in z’n spel. Een vlotte treffer als bagage maakte het er allemaal ook nog wat makkelijker op. In minuut 5 zeilde Henri Knol een hoekschop richting Dennis Bolink die de knikker in één beweging richting doel transporteerde waar Sietse Velten z’n hoofd tegen de bal drukte en doelman Thom Scherpenkate z’n eerste gang naar het net kon maken, 0-1. Nauwelijks bekomen van de schrik zag gans Dalfsen enkele minuten later het scorebord al naar 0-2 springen. Op links begon de inleidende fase bij het trio Kevin Peppels-Henri Knol-Jesse Pultrum, waarna Dennis Bolink (vóór de pauze de absolute uitblinker aan Enterse kant) heel meegereisd Enter liet juichen. Vervolgens speelde E.V. de verdedigingswerken bij A.S.C. naar een volledige afbraak. Keer op keer sneed het Enterse ensemble als een warm mes door de Dalfsense boter. De 0-3 én 0-4, nog vóór rust, waren kleine kunstwerkjes op zich. Eerst stuurde een zins begoochelende combinatie tussen Henri Knol en Dennis Bolink, rechtervleugelverdediger Peter Pluimers de weide wereld in, waarna Jesse Pultrum de loepzuivere voorzet tegen de touwen ranselde en pal voor het rustsignaal van de bekwaam fluitende referee Rik Steens, pegelde Dennis Bolink het ronde leder, ineens vanuit het luchtruim (na voorbereidende werkzaamheden van het drietal Wout Velten-Knol-Pultrum) kiezelhard achter Scherpenkate, 0-4 en op naar de vijftien minuten durende  drinkpauze.
Een kwartier bezinning kan vreemde dingen doen in de hoofden van een mens. Bij Enter Vooruit moet men, al nippend aan de thee, gedacht hebben dat de klus van het weekend wel zo’n beetje geklaard was, een deurtje verderop heeft coach De Jong hoogstwaarschijnlijk een verbaal wondertje verricht dat tot het diepste brein van z’n manschappen moet zijn doorgedrongen, want na rust kreeg de match vooreerst een volledig ander gelaat. A.S.C.’62, dat notabene beland scheen in een doodlopende steeg, ging van acquit met een heerlijk optimisme de (bijna verloren) strijd aan, opgeven stond blijkbaar niet in het jargon der blauw-witten en bij de gasten uit Enter begon men plotseling te spartelen. Geen oogstrelend voetbal meer, geen scherpte in de duels en bijna apathisch toezien hoe de thuisploeg zomaar terugkwam in de match. Een penalty van Joren Drost (spits Matthijs van Gelder was er na een Enterse overtreding bij gaan liggen) en een kopbal van invaller Geralt Weideman, na een vrije schop van Chiel Pasman en zie, de bordjes hingen er ineens ietwat anders bij op sportpark Gerner. Van Enterse offensieve impulsen was tot dan toe geen sprake geweest. In het eerste kwart na rust was er, zelfs op dat tijdstip meer opwinding in de locale cafés, dan voor het doel van goalie Scherpenkate.  Een voortdurende, voor z’n dug-out wandelende coach Schulte beet het glazuur van z’n tanden. Maar als door een adder gebeten besloot het Enterse gezelschap op de groene grasmat toch plots de ontstane Dalfsense hoop terug te brengen tot een minimum. Henri Knol zond Peter Pluimers op pad, die had zijn zevenmijlslaarzen aangedaan en stoomde de blauw-witte “zestien” binnen. Kompaan Jesse Pultrum stond aldaar gereed om al dat voorwerk op de juiste wijze te bekronen, 2-5. Nog één keer richtte A.S.C. zich bewonderenswaardig op (de snoeiharde pegel naar de 3-5 eindstand van een andere invaller, Jorden Volkerink), maar verder lieten de gasten uit Enter het toch niet aanbranden.