E.V. NET NIET NAAST KOPLOPER BENNEKOM.

Na 95 minuten zwoegen en bikkelen stond Enter Vooruit zaterdagmiddag op het sportpark De Eikelhof in Bennekom met 1-0 in het krijt tegen de plaatselijke koploper van de 1e klasse D, maar stak de kapitein van de Enterse formatie, coach Peter Schulte, in zijn nababbel de loftrompet over zijn manschappen. En méér dan terecht, want de rode lantaarndrager uit het klompendorp was qua veldspel weliswaar minder dan de lijstaanvoerder, maar buffelde dat het een lieve lust was en gaf achterin twee-derde van de match nog geen kunstgrasspriet weg. Met iets meer accuratesse in het slotkwartier had zwart en wit ook nog een punt weggesleept uit het Gelderse dorp.
Het hemelgewelf was van azuur toen Bennekom en Enter Vooruit om drie uur aan hun zaterdagse werkzaamheden begonnen. Ondanks de penibele (ranglijst)situatie waarin de zwart-witten zich bevinden, kwam E.V. tot de kruin geladen met energie uit het kleedlokaal.  Schulte had, met de doelpuntenregen van de laatste weken in het rood, gekozen voor een behoudender variant. Hij liet zijn mannen acteren vanuit een gesloten defensie, waarbij de boodschap was meegegeven om 90 minuten lang dicht bij elkaar te spelen, als zat het hele gezelschap aan een onzichtbaar elastieken koord. Die onderneming hadden zijn soldaten goed in de oren geknoopt, want defensief stond het bij E.V. praktisch de hele strijd als een huis. In de eerste drie kwartier kwam er nog geen mug door de Enterse verdedigingsgordel,. Omdat bij E.V. de middenlinie en frontlijn nou ook niet bepaald uitblonken in een secure en gecontroleerde aanvalsopbouw, plus dat de rood-witte brigade uit Bennekom, met een eventueel naderende titel, achterin geen enkel risico wenste te nemen, was de brilstand tijdens de koffie en thee een logisch gevolg.
Had het eerste bedrijf nog iets weg van de ondefinieerbare vredigheid van kabbelend water, nadat referee R.S. Spoler de zaak weer in gang had geblazen, toog de thuisploeg met veel meer daadkracht naar de vuurlinie. De koploper duwde de gasten uit Enter ver terug op eigen grond, maar defensief wist E.V. voorlopig van geen wijken. Jasper Slenders rammelde met een krachtige kopstoot de knikker tegen de aluminium staander, maar verder lieten de strijdkrachten van Schulte vooreerst niks aanbranden. Plots was er aan de overzijde knetterend brandalarm toen Henri Knol en Wout Velten inleiders waren van een juweel van een aanval en de opgestoomde Jurgen Siemerink een streep verzond naar het blonde hoofd van Ron Smit. De aanvoerder had E.V. in uiterst kansrijke positie naar de 0-1 móeten koppen, maar het ronde projectiel belandde pardoes in de grijpgrage handen van doelwachter Christian de Haan. Nauwelijks 60 seconden verderop leek de equipe van Bennekom-trainer Arnold Brehler dan toch het elektronische scorebord in werking te zetten, maar aanvaller Quincy Veenhof zag (óók al) zijn flitsende kopstoot op de paal uiteen spatten. Er kwam steeds meer reuring binnen de lijnen. Een doelpunt leek een kwestie van tijd. Of Bennekom drukte het veldoverwicht in een voordelige marge uit, óf Enter Vooruit ging wellicht via een rake counter onverwacht “in bonus”. De hoop viel, weliswaar uiterst schlemielig voor E.V., in het voordeel uit van rood en wit. De Bennekommers, die voordien nauwelijks hun pijlen hadden afgevuurd van buiten “de zestien”, waagden het een keer via spits Veenhof. De knikker leek een makkelijke prooi voor sluitpost Teun Nijhof, maar via een Enters been zeilde het projectiel over de ineens volslagen kansloze doelman, 1-0. De digitale klok op De Eikelhof gaf aan dat het laatste kwart van de strijd was ingegaan en bij E.V. zat nog schoon volk op de bank. Schulte bedacht zich geen moment en stuurde drie verse soldaten naar het front. E.V. ging alles-of-niks spelen in de hoop om nog met een bevredigend resultaat uit Bennekom te vertrekken. Dat hield in dat zwart-wit volop risico’s ging nemen, waardoor de thuisploeg aanvallend ruimte te over kreeg. De rood en wit gestreepten kregen dan ook enkele kansen om van te rillen, maar Teun Nijhof hield E.V. met enkele formidabele reddingen in de strijd. Maar bij E.V. rook men dat er nog wat te rapen viel en de withemden ontketenden een waar slotoffensief dat in minuut 95 zowaar leek te eindigen in een zwaar bestreden remise. Henri Knol goochelde zich aan de rechterkant voorbij twee, naar adem happende tegenstanders en verzond met z’n rechter pantoffel een 18-karaats voorzet naar het hoofd van een volkomen vrijstaande Sietse Velten. Gans Enter zag de jeugdige gelegenheidsspits de bal al tegen de netten duwen, maar de kopstoot hobbelde voorbij een al geslagen goalie De Haan, dertig centimeter naast de voor E.V. verkeerde kant van de doelpaal.
Desondanks stak coach Peter Schulte na afloop zijn doornat bezwete compagnie een dik verdiende pluim op de hoed. “Ze hebben gestreden als echte krijgers, met man en macht verdedigd om de defensieve gaten van de laatste weken te dichten en zowaar nog in extremis alles uit de kast kunnen halen om hier nog met een (gestolen) puntje weg te gaan”.