Enter Vooruit 1

D.O.S. ’37 EFFECTIEF NAAR ZEGE IN ENTER

De streekderby russen Enter Vooruit en D.O.S. ’37 leverde na 90 minuten spannend en enerverend voetbal een Vrienzenveens feestje op. Het was geen hogeschoolvoetbal dat op het sportpark De Werf op de mat getoverd werd, maar uiteindelijk mochten de gasten uit ’t Vjenne het meest aanspraak maken op de drie wedstrijdpunten, 1-3.

Foto’s op www.henkpluimers.nl

Maar vóór de match waren er bloemen en enkele prachtige cadeaus voor jubilaris Henri Knol, die maar liefst 500 maal het zwart-witte tenue van Enter Vooruit om zijn ranke schouders trok. Een geweldig aantal officiële wedstrijden in de hoofdmacht van de thuisclub, voor de beminnelijke routinier van E.V. In z’n jubileumduel schoot Knol de enige Enterse treffer ook nog eens tegen de touwen en bracht daarmee zijn totaal op 272 doelpunten in die betreffende 500 wedstrijden.
Het was een middag van wederzijds bibberen en afgekloven nagels in Enter. De ploeg uit Vriezenveen kwam al rap op een 0-1 voorsprong, toen op rechts Maarten Smit alle tijd en ruimte kreeg om een fijnbesnaarde voorzet af te leveren en omdat men bij zwart-wit de boomlange Martijn Olde Olthof volledig over het hoofd zag, kon de geel-zwarte verdediger de knikker onbedreigd tegen de netten koppen. Eens te meer keek Enter Vooruit tegen een snelle achterstand aan, maar de manschappen van coach Peter Schulte begonnen wel meteen met verve aan de herstelwerkzaamheden. E.V. kreeg enkele kansen om van te likkebaarden, maar Wout Velten, Jesse Pultrum en Ron Smit lieten alle drie, oog in oog met doelwachter Patrick Nitert, verstek gaan bij het benutten van deze buitenkansjes. De gasten, fysiek sterker dan de thuisploeg, speelden met de voorsprong op het bord kalmer en effectiever. Weliswaar poeierde ook de Vriezenveense vuurlijn enkele mogelijkheden naar de Filistijnen, maar nam D.O.S. wél de 0-1 mee naar de thee.
Na rust had Schulte zijn defensie op maar liefst drie plekken gewijzigd. Dat bleek naderhand niet zo’n verkeerde greep, maar vooreerst was het vernieuwde Enterse gezelschap achterin méér dan zoekende. Vooral op rechts glipte de rappe Maarten Smit keer op keer langs opponent Marco ter Weel, maar de bezoekers weigerden al meteen spijkers met koppen te slaan door de doelrijpe mogelijkheden te verkwanselen. Toen E.V. vergeefs wachtte op een ingreep van de (overigens goed fluitende) Drentse arbiter Jeroen Vredevoogd, na een tackle op jubilaris Henri Knol, mocht Nick Wennink ongehinderd richting doelman Teun Nijhof trekken en dergelijke kansen zijn wel besteedt aan de Vriezenveense middenvelder, 0-2. Een opdoffer van jewelste voor het Enterse garnizoen, maar nauwelijks drie minuten verder kroop E.V. toch ineens dichterbij. Ron Smit en Mark Breukink verzorgden het voorprogramma, Henri Knol bekroonde de werkzaamheden met een rake kopbal, 1-2. Dat doelpunt bracht plotsklaps toch de nodige twijfel in de geel-zwarte rangen. E.V. toog massaal naar het front, speelde achterin één-op-één en leek in zwoegende stijl toch nog op weg naar een remise. Bij Enter gaf men alles wat nog in het lijf zat, maar het toeziend Enters volk zag tot ontzetting dat Wout Velten, Marco ter Weel en Mark Breukink kansen misten om van te rillen. Bij zoveel aanvallende miserie is een defensieve misser veelal ook meteen de doodsteek. En jawel …. toen Niels Getkate de knikker in een Vriezenveense voet speelde lag de weg naar victorie volledig open voor D.O.S. Nick Wennink stond met een uiterst fraaie streep aan het kanon, waarna het goede gevoel bij E.V. onmiddellijk uit de kuiten stroomde en de nederlaag een feit was.

Henri Knol 500 X!

Zaterdag 16 februari om 14.30 uur speelt Enter Vooruit de streekderby tegen DOS’37.
Voorafgaand aan deze wedstrijd zal er een bijzondere huldiging plaatsvinden.
De 36-jarige nestor van het EV-vlaggenschip Henri Knol zal dan zijn 500ste wedstrijd voor EV 1 spelen.
Zorg dat je er bij bent!

ENTER VOORUIT IN STORMACHTIGE OMSTANDIGHEDEN NAAR VERDIENDE ZEGE.

Enter Vooruit is het tweede deel van de voetbaljaargang 2018/2019 begonnen met winst. In Veenendaal, op bezoek bij De Merino”s, bezorgde de equipe van coach Peter Schulte de thuisploeg in herfstachtige omstandigheden, een dubbele verkoudheid. In weliswaar niet het allerbeste duel konden de zwart-witten, na een strijd met bewonderenswaardige opofferingsgezindheid, victorie kraaien en werden de felbegeerde drie wedstrijdpunten meegenomen in de kofferruimte van de bus, 2-3.
Op het sportpark “De Groene Velden” in Veenendaal zat de nodige beweging in het gebladerte der kruinen van de omringende bomen. Sterker nog, het was een kleine storm die over de Utrechtse dreven trok. Goed voetbal was niet of nauwelijks mogelijk in het spel met de wind. Wie de Zuidwester in z’n rug had kon nog het meeste garen spinnen in de strijd om de (doel)punten. De thuisclub begon met de stevige bries in de zeilen. Toen het geritsel van de openingsminuten voorbij was, trok de formatie van trainer Jan Gaasbeek dan ook langzaam het laken naar zich toe. Het lichte veldoverwicht was ook het enige dat de Veenendalers uit dat voordeel konden peuren. Pal voor de neus van doelwachter Teun Nijhof bleef het opmerkelijk rustig, kansen waren schaars als water in een gortdroge woestijn. Aan de overzijde was het echter bij de eerste de beste uitbraak wel meteen raak. Marco ter Weel lepelde een vrije trap fraai over de verdedigingslinie der gastheren, Jesse Pultrum koos het kantje buitenom en Wout Velten veegde de bekeken voorzet met z’n linker pantoffel naar de 0-1. Het duurde tot een paar minuten voor het rustsignaal aleer de blauwhemden uit Veenendaal voor alarm zorgden. Aron de Koning had de knikker op een tiental meters van de Enterse kooi wellicht nog kunnen controleren, maar de Merino besloot ineens z’n voet onder de bal te zetten en pegelde het ding naast de zwart-witte veste.
Na hervatting ging het ineens rap. Nauwelijks teruggekomen uit het warme kleedlokaal of Merino-rechtsachter Sebastiaan Klein wist een wijle niet in welke parochie ie was, verloor de knikker aan een jagende Jesse Pultrum, die vervolgens op links een register opentrok en het speeltuig met een snoeiharde schuiver onder goalie Erik Petrus in de netten joeg, 0-2. In Veenendaal was men nauwelijks bekomen van die opdoffer of nummer drie lag in het mandje. Wout Velten ontving de bal uit een ingooi, dacht bij z’n eigen “ze zoeken het hier maar uit”, haalde z’n jachtgeweer boven en trok de trekker over. Van een metertje of 25 zeilde het ronde projectiel, ietwat gedragen door de wind, over een verbouwereerde Petrus, pal onder de deklat in de touwen, 0-3. Het warm ingeduffelde volk aan de zijlijn wreef zich eens stevig in de ogen. Wat was hier gaande? De bewoners van “De Groene Velden” waren plots volkomen aan de waggel, E.V. deed er, met de storm in de rug nog een snok bovenop en leek op weg naar grotere cijfers op het scorebord. Henri Knol ging vliegen aan de rechterkant, de knikker werd fluweelzacht op het blonde hoofd van Jesse Pultrum geborsteld, maar keeper Petrus ging gestrekt naar de winkelhaak en voorkwam nog meer onheil voor de blauw-witten. E.V. speelde vooreerst met een verbetenheid op de aangezichten, waar de explosiviteit vanaf spatte, maar naarmate de strijd zich naar het einde spoedde, dommelde het Enterse gezelschap binnen de lijnen ietwat in. Het leek, met een 0-3 voorsprong in de achterzak, een vredig bestaan daar in Veenendaal, maar de thuisclub rook de Enterse achteloosheid en zette nog eens stevig aan. Toen arbiter Besselsen uit Barneveld ook nog een handje toestak, de referee toverde er ineens ruim 8 minuten extra tijd bij (waar ie die weghaalde zal een eeuwig vraagstuk blijven) en deponeerde ook nog eens in die toegevoegde minuten de knikker tot twee keer toe op de strafschopstip. Vooral de tweede (ongelooflijk makkelijk gegeven) penalty deed gans Enter in trillende woede ontsteken. Merino-middenvelder Joop de Bruin bleef rustig in alle consternatie, poeierde de twee pingels achter doelman Teun Nijhof, maar zag E.V. desondanks vertrekken met de volkomen terechte 2-3 winst in de binnenzak

EV – SCHERPENZEEL AFGELAST

De intentie om te voetballen was er wel, maar het weer wilde helaas niet meewerken. Vanaf 2 uur bleef de voorheen natte sneeuw liggen en voor dat het tijd was voor de aftrap, waren de lijnen al niet meer zichtbaar, waardoor scheidsrechter Werkhoven niet anders kon, dan het veld afkeuren.

ENTER VOORUIT STROMPELEND HET NIEUWE JAAR IN

Met enkele hartverwarmende oefenresultaten in de achterzak, allen behaald in de winterpauze, begon Enter Vooruit afgelopen zaterdag aan het vervolg van de voetbaljaargang 2018/2019. In Kampen was de plaatselijke Go Ahead de eerste tegenstrever in het jaar 2019. Eens te meer bleek weer dat vriendschappelijke duels andere koek zijn dan een match voor de competitiepunten. Zwart en wit kreeg een ijskoude winterse bui over zich heen en droop met een 5-0 nederlaag af richting kleedlokaal., dat eens te meer dit seizoen als uithuilplek fungeerde.

Foto’s op www.henkpluimers.nl

Van meet af duwden de rood-gelen uit Kampen de bezoekers uit Enter terug op eigen grond. In het eerste kwart van de strijd kon de Enterse patient van de eerste halve competitieronde, op geen enkele wijze duidelijk maken dat het in de laatste duels voor het gedwongen winterreces aan de beterende hand was. Aan alle kanten sloegen de bewoners van het sportpark Middenwetering  bressen in het zwart-witte defensieve blok. Bij E.V. werd er verdedigd alsof er beginnelingen op de Kampense kunstgrasmat acteerden en omdat ook de Enterse voorwaartsen op geen enkele positieve aanvalsdaad te betrappen waren, was het in de ijzig koude Hanzestad wachten op treffers van de gastheren. Na tien minuten lag de knikker voor de eerste keer in het Enterse mandje. Verdediger Nick Hendriks pikte het ronde projectiel na een afgeslagen hoekschop op en pegelde vanaf 20 meter de bal in de winkelhaak, 1-0. Vervolgens was het louter en alleen aan doelwachter Teun Nijhof te danken dat er geen verder doelpuntenonheil geschiedde in de chaotische gatenkaas voor z’n neus. Met fenomenale reddingen hield de goalie z’n manschappen nog in de strijd. E.V.-kapitein Peter Schulte, het aangezicht blauw van ergernis en ook nog eens een snijdend koude wind, greep al na 25 minuten in, om de talloze scheuren in de defensieve linies te lijmen. Laatste man Sietse Velten (die had ook z’n dag niet) werd naar de kant geroepen en de oefenmeester stuurde tot veler verrassing een extra aanvaller (Wout Velten) binnen het kader en zette op het middenrif en achterin de pionnen in hernieuwde slagorde op het schaakbord. En zowaar kreeg E.V. na deze verrassend tactische manoeuvre plotseling kleur op het gezicht. De nog frisse Wout Velten stuurde met een messcherpe dieptepass kompaan Henri Knol de eenzaamheid in, maar waar de Enterse routinier normaliter pap lust van zulke kansen, zag ie nu tot ontzetting z’n inzet door keeper Tim Noordman tot hoekschop verwerkt worden. Maar de Kamper sluitpost kon ineens wel z’n tot dan toe halfbevroren handen warmen, op daverende knallen van achtereenvolgens Jesse Pultrum, Wout Velten en Ron Smit. E.V. rook zowaar de gelijkmaker, maar het rustsignaal van de wederom formidabel leidende referee Jan de Vries uit Enschede, verhinderde vooreerst eventuele victorie.
Edoch, na de hervatting was er van die plotselinge Enterse dadendrang niks meer over. Go Ahead kroop wederom op de regiestoel en bij de manschappen van Schulte leek de opflakkering van een dikke 20 minuten een wel erg tijdelijke te zijn geweest. Enter Vooruit kwam hoegenaamd niet meer in het stuk voor, bleef tot een kwartier voor sluitingstijd toch nog met die minimale 1-0 op het elektronische scorebord, ietwat hoop houden op een onverwacht wondertje, maar toen Adi Draganovic hernieuwd zwak verdedigend ingrijpen afstrafte en de 2-0 in de boeken schreef, was het gedaan met de Enterse koopman. Dat het trio Nick Hendriks-Jurrian Zandbergen-Arjan Wiegers de cijfers naar hallucinerende hoogte tilden (5-0), bracht nog eens een karrenvracht meer zout in de wonde.

E.V. VERGEET ZICHZELF WEER TE BELONEN!!!

Het wordt zo langzamerhand een wekelijks terugkerend verhaal, maar ook tegen de nummer 3 van de ranglijst in de 1e klasse D, ofwel het bezoekende S.D.V. uit Barneveld, heeft Enter Vooruit zich zaterdag wederom ernstig tekort gedaan. In een tweede helft, waarin de Veluwse equipe met hangen en wurgen  de meubelen moest redden, ontbrak het de Enterse troepen aan het nodige gogme, een absolute killersmentaliteit en ook het nodige geluk, 1-2.

Foto’s op www.henkpluimers.nl

Drie weken achtereen speelde E.V. tegen één van de koplopers in 1D en eveneens driemaal gloorden één of meer punten aan de horizon voor de manschappen van coach Peter Schulte. Maar waar een tegenstander de kansen subiet afstraft, pegelt E.V. in de zone waar het gebeuren moet veel te vaak honderd-procent-mogelijkheden rucksichlos naar de Filistijnen. Daarnaast hebben teveel defensieve krachten dit najaar achteraan gezeten (en zeker niet opgelet) bij de lessen “verdedigen”, want ook afgelopen zaterdag mocht de tegenstrever uit Barneveld zich verwonderen over zoveel vrijheid bij de twee treffers. In minuut 28 combineerden de blauw-witten zonder noemenswaardige oneffenheden op hun pad, zich moeiteloos naar de 0-1 (Onur Tekay) en twee minuten verderop begon Rico Kuyt aan een omzwerving door “de zestien”, waar Jules Verne jaloers op zou zijn geweest en toen de Barnevelder, nauwelijks bekomen van verbazing dat ie niemand tegenkwam, de 0-2 tegen het netje liet ploffen, moest Enter Vooruit, voor de zoveelste keer dit seizoen, in de achtervolging.
Maar hoe zwaar E.V. het ook heeft in deze klasse, na de glorieuze kampioenstocht van vorig voetbaljaar, het woord “opgeven” komt niet voor in de woordenlijst van de trawanten van Schulte. Pal voor rust kreeg Mark Breukink, fraai alleen voor het doel gezet door Jesse Pultrum, een kans om ’s nachts rillend van wakker te worden (de knikker hobbelde naast het doel van goalie Jeroen van Binsbergen), maar een minuut later was E.V. terug aan het front. Jesse Pultrum pikte de bal van de voet van Maarten van de Groep, werd vervolgens in het strafschopgebied van de sokken gelopen (het rode karton voor Van de Groep) en …… er zijn nog zekerheden in dit leven …… Henri Knol veegde de pingel staalhard in de winkelhaak, 1-2.
Na rust begon E.V. gestaag te bouwen aan een fors veldoverwicht. Nog immer waren de rappe tegenstoten van S.D.V.B. niet van gevaar ontbloot, maar zwart-wit was op de regiestoel gekropen en kwam daar in het tweede bedrijf ook niet meer vanaf. Maar hoeveel munitie E.V. ook in de strijd gooide, het was veelal niet doordrenkt met het benodigde vernuft. Waar de opponent uit Barneveld, tot vervelens toe, álles uit de kast haalde om de wedstrijd “dood te leggen”, ontbrak het bij zwart en wit nét aan dat beetje scherpzinnigheid en gewiekstheid om de Veluwebewoners echt in zwaar weer te brengen. Enter Vooruit gooide alles in de strijd voor (ook verdiend) puntgewin, werkte zich een slag in de rondte, maar was niet bij de pinken op de momenten dat er brandalarm was voor de kooi van Van Binsbergen. Twee reddingen op de doellijn en een pegel van Ron Smit op de aluminium staander waren de laatste schermutselingen op De Werf, waar het Enterse kleedlokaal na ruim 95 minuten voetbal opnieuw dienst deed als opvangplek voor een zwaar teleurgestelde Schulte-brigade.

 

ENTER VOORUIT KRIJGT TE WEINIG

Enter Vooruit leek zaterdag in Nijkerk enkele keren op weg naar een kleine stunt tegen de koploper in de 1e klasse D van het district Oost, ofwel N.S.C., maar na een 0-1 ruststand in Enters voordeel, plus enkele prima mogelijkheden in de slotfase om nog met een remise uit Nijkerk te vertrekken, moest de equipe van coach Peter Schulte toch in extremis het hoofd buigen toen de eindrekening werd opgemaakt, 3-1.

Foto’s op www.henkpluimers.nl

Na een fanatiekere opening van de thuisploeg, zette E.V. in het eerste bedrijf een deugdelijke onderneming neer op het sportpark De Burcht. Al na enkele minuten had Henri Knol de 0-1 op z’n pantoffel, maar de Enterse routinier kon z’n rechter niet vol tegen de knikker krijgen, zodat vroeg onheil uitbleef voor de gastheren. Toch moest de kampioenskandidaat vooreerst met twee woorden spreken. Zwart en wit nam steeds meer initiatieven in een waterkoud en winderig Nijkerk en zag die zwoegende stijl na een dik half uur beloond met een voorsprong. Wim Oosthoek stuurde op rechts Peter Pluimers de wijde wereld in, de rechter vleugelverdediger pierewaaide elk geelhemd uit z’n wiel er leverde rond “de zestien” geraffineerd maatwerk af. Mark Breukink bedacht zich geen moment en pegelde de knikker zonder mankeren onder doelwachter Jan van Willige door tegen de netten, 0-1. Bij Enter Vooruit zag men dat de thuisploeg in die fase waarschijnlijk niet in haar beste doen was en had zomaar met een ietwat geruststellender 0-2 voorsprong naar het kleedlokaal kunnen trekken. Een sterk acterende rechterspits Mark Breukink ging pal voor rust wederom op rechts vliegen en zag dat Ron Smit de bal uit z’n voorzet kiezelhard op de uitgestrekte knuisten van Van Willige kogelde.
Na rust kwamen de geel-blauwen met wat andere troefkaarten op tafel. Bij de nummer één van het klassement gingen er nog wat extra kolen op het vuur en het, nog niet met zelfvertrouwen overlopende Enterse gezelschap, ging stilaan weer teveel naar achteren schuiven. E.V. zocht zodoende toch de problemen op en kreeg die dan ook subiet in de schoot geworpen. In het derde kwart van de steeds rommeliger en grimmiger wordende match, draaide N.S.C. de rollen om. Eyup Trelemez en invaller Yannick Cornelisz toverden de 0-1 achterstand voor de thuisploeg naar een 2-1 voorsprong op het elektronische scorebord. Maar Enter Vooruit, dat allengs de wetten der eerste klasse in het hoofd heeft gebeiteld, vond evenals voorgaande week tegen het ongeslagen Bennekom, haar tweede adem. In de wetenschap dat er tegen dit N.S.C. nog zeker een punt uit de brand te slepen was, togen de manschappen van kapitein Schulte massaal naar de frontlijn. De Enterse oefenmeester haalde z’n degelijk spelende centrale defensieve duo Niels Getkate en Matthijs Rozemuller naar de dug-out en stuurde extra verse krachten naar de vuurlinie. Nadat in de slotminuten een in het nauw gebrachte N.S.C.-verdediger, in een extreme poging om naderende miserie te voorkomen, de bal op de eigen doelpaal had gekopt, lag de knikker plotsklaps aan de overzijde op de kalkstip. Spits Mark Fennebeumer was er in de grote rechthoek bij gaan liggen, de Utrechtse referee P. Lips zag er een penalty in en commandeerde en passant “zondaar” Dylan Siemerink vroegtijdig met het rode karton naar de douche. Fennebeumer schoot Nijkerk in juichgezangen, maar de aanvoerder, die de hele middag al als een tweede Johannes Brugman oeverloos tegen de leidsman aan had gekletst, vierde die treffer op zo’n misselijkmakende wijze dat de arbiter hem eveneens met rood naar het kleedlokaal zond. Manmoedig vereende E.V. nog eenmaal de krachten om toch nog een wondertje te bewerkstelligen, maar de geest was uit de fles om alsnog een heel laat puntje te rapen.

REMISE BLIJFT UIT.

Onder het motto “er is niks zo snel weg als de dag van gisteren” heeft Enter Vooruit zaterdag  tegen het nog ongeslagen Bennekom, op bewonderenswaardige wijze het echec van een week eerder (zevenklapper in Ede), uit het collectieve geheugen gevoetbald. Met noeste arbeid en een niet aflatende inzet liet E.V. de kampioenskandidaat in de slotfase peentjes zweten, maar zag die eensgezinde bezieling net niet voldoende zijn voor een punt, 2-3.

Foto’s op www.henkpluimers.nl

Hoogstwaarschijnlijk heeft de technische staf van E.V., coach Peter Schulte en consorten, zich deze week de blaren op de tong moeten kleppen om de troepen weer in het juiste gareel te krijgen, feit was wel dat Enter Vooruit het publiek zaterdag een prettige  voetbalmiddag bezorgde. Vanaf acquit lieten de zwart-witten het aan hun broek niet drogen. Schulte had wat andere stukken op het schaakbord gezet en E.V. begon de strijd zoals die vóóraf waarschijnlijk op het tactisch bord was uitgetekend. Met ongebreidelde passie werd het doel van de bezoekers uit Bennekom bestookt en binnen een handvol minuten moest eerst een Bennekomse verdediger z’n doelman Christian de Haan op de doellijn hulp bieden bij een kopbal van Ron Smit en kon diezelfde Smit de knikker in kansrijke positie met z’n linker niet vol raken. Er was meteen peper en zout in de match en ook de mannen van de Veluwe lieten, na de openingsstorm van E.V. zien dat die toppositie niet als cadeau is aangedragen. De Bennekommers bleken de beter gestoffeerde ploeg, waren fysiek sterk en voetbalden zich wat sneller uit de duels. Kansen creëerde de equipe van coach Arnold Brehler zich echter nauwelijks. Het openingsdoelpunt van de gasten viel halverwege het eerste bedrijf dan ook uit een vrije schop. Linker middenvelder Mourad Marbouh stuurde de knikker, geholpen doordat de bal ietwat van richting veranderde, secuur naar de winkelhaak, 0-1. Het duurde even voordat de compagnie van Schulte die optater verwerkt had, maar een kwartier verderop was de zaak weer in evenwicht. Mark Breukink begon aan de voorbereidingen, Henri Knol vond nog goalie De Haan op z’n weg, maar Ron Smit pegelde het speeltuig in de rebound tegen de netten en zond de ploegen met 1-1 naar de klaarstaande thee.
Na rust leek er vooreerst wapenstilstand. Beide ploegen namen niet al te veel risico’s en het notitieboekje met kansen of doelrijpe mogelijkheden bleef akelig leeg. Toch namen de gasten uit Bennekom steeds meer initiatieven en kroop E.V. steeds meer terug naar eigen grond. Misschien ingegeven door de druk van Bennekom, maar een gevaarlijk uitgangspunt tegen een formatie die nog geen nederlaag op het conto heeft staan. Eerst verbijsterde arbiter Groenewegen uit het Groningse Delfzijl alles en iedereen op het sportpark De Werf om bij een lichte duw- en trekpartij van weerszijden, de knikker pontificaal op de strafschopstip te deponeren. Jelmer Goedhart, waarschijnlijk ook geschrokken door de ruimhartigheid van de leidsman, poeierde de pingel tegen de aluminium staander. Ruim een kwartier na rust ging Enter Vooruit binnen twee minuten evenzo vaak naar het canvas. Middenvelder Quincy Veenhof rukte op met de knikker aan de voet en fabriceerde een pegel die alle elementen in zich had om een doelman kansloos te laten (doelpunt om in te kaderen, 1-2) en nauwelijks bekomen van die schrik, “vergat” E.V. de dekking en glipte op links Mourad Marbouh door de Enterse stellingen en het was 1-3. Een dubbele uppercut waar een mens op een voetbalveld niet beter van wordt. Er leek in eerste instantie door E.V. ook geen antwoord op te formuleren. Enter Vooruit lag kortstondig aan het infuus, dreigde een wijle te kapseizen maar de elf van Schulte vertikten het zaterdag om zomaar te plooien. Mark Breukink begon een klein kwartier voor sluitingstijd aan een straffe dribbel en eindigde ermee dat de meegelopen Ron Smit andermaal het ronde projectiel voorbij sluitpost De Haan kon schuiven, 2-3. Met die treffer werd het slotakkoord een enerverende bedoening. De rood-witten uit Bennekom vonden steeds minder hout om pijlen van te maken en zwart-wit voelde dat er zowaar nog een punt te rapen viel. Er kwam hevige turbulentie voor de neus van doelwachter De Haan, het roerde plots van alle kanten, adrenaline doet wat met een mens, maar de klok was onverbiddelijk. De minuten tikten te rap weg op De Werf en het eindverdict bleef dan ook 2 tegen 3.

PIJNLIJKE VERNEDERING!!!

Met een onwaarschijnlijke kater zocht de aanhang van Enter Vooruit (en het waren er weer velen) zaterdag haar vehikel weer op voor de terugreis vanuit het Gelderse Ede. Hun ploeg had even daarvoor een parodie op voetbal op de Edese kunstgrasmat gelegd en met recht mocht het statement “een lamentabele vertoning”  in de mond genomen worden. Na anderhalf uur amechtig gespartel, dreunde het eindverdict nog tot de late zaterdagavond na in Enter, 7-0.

Foto’s op www.henkpluimers.nl

De “Black Friday” ging in Enter moeiteloos over in een “Zwarte Zaterdag”. Zelden zal een Enterse hoofdmacht zich op zo’n pijnlijke wijze hebben laten ringeloren. Het was voor het toeziend volk 90 minuten lang bijten op de onderlip. E.V. werd op dramatische wijze anderhalf uur met huid en haar door de gehaktmolen gedraaid en mocht geen moment aanspraak maken op ook maar één tegentreffer. En het probleem was al vroeg geboren. Binnen een handvol minuten kwam zwart en wit al in Sukkelland terecht. Met welke opdracht coach Peter Schulte z’n manschappen het sportpark Inschoten van tegenstrever D.T.S Ede op had gestuurd, was volstrekt onduidelijk. Na de winst voorgaande week in Scherpenzeel zou mochten worden verwacht dat de Enterse equipe voortborduurde op die opsteker, maar van acquit leek deze zaterdag de “Hollandse ziekte” in de gelederen geslopen te zijn. Achterin bij E.V. werd oeverloos lang breed spelen en geen enkel initiatief, tot in den adelstand verheven, het Enterse middenveld werd volledig overlopen en keer op keer in de persoonlijke duels te kijk gezet en voorin kon zwart-wit zich in 90 minuten roemloos geploeter, geen enkele doelkans bij elkaar harken. De ploeg uit Gelderland spon er, verbijsterd door zo weinig oppositie, volop garen bij. De blauw-witten hadden zich dit seizoen in 7 duels (evenals Enter Vooruit) slechts 4 wedstrijdpunten bij elkaar gevoetbald en hadden in dat zevental wedstrijden ook maar 6 maal het netje weten te vinden. Dat magere stel treffers werd nu in anderhalf uur royaal verdubbeld. D.T.S trok als een furie over het veld, won elk persoonlijk duel en, doordat de Edenaren werkelijk bij vlagen geen strobreed in de weg werd gelegd, kreeg de goals, als waren het spaarpunten, er ook maar meteen gratis bij. De defensieve stellingen van E.V. werden tot de grond toe afgebroken en het hele zwart-witte bolwerk zakte, naarmate de minuten voorbij kropen, als een mislukte soufflé in elkaar. Ook na rust bleef D.T.S. mokerslagen uitdelen. De Gelderse aanvallers staken als lastige horzels en degradeerden hun opponenten somtijds tot etalagepoppen. De Enterse miserie stopte pas toen de 90 minuten vol waren en konden de zonden op de terugreis overdacht worden. Volop werk derhalve aanstaande week voor kapitein Schulte om zijn troepen weer in de juiste slagorde te krijgen. Dat Enter Vooruit veel beter kan dan dat het zaterdag liet zien is overduidelijk. Nu moet die wetenschap zich ook nog eens voor langer tijd vastzetten in de koppen én voeten der acteurs.

WAAR KANSENFESTIVAL LEIDT (SLECHTS) TOT 2-3 ZEGE

Een overwinning én goed voetbal kwamen zaterdagmiddag samen toen Enter Vooruit in de streken van de Gelderse Vallei tegen opponent Scherpenzeel na 90 minuten de sportieve wapens opborg. In haar beste match tot nu toe dit seizoen, miste de equipe van hoofdman Peter Schulte een arsenaal aan kansen, maar werd de zéér welkome driepunter toch nog in de koffer opgeborgen 2-3.

Maar eerst lag er over het Scherpenzeels sportpark De Bree een serene waas van rust en stilte bij een zwijgend moment voor de deze week tragisch verongelukte E.V.’er Stefan Hutten. Voetbal bleek maar weer eens bijzaak in dit leven.

Vervolgens begon Enter Vooruit met overtuiging aan de zaterdagse onderneming op de Veluwe. Vanaf acquit liet de brigade van Schulte zien dat men voor een aansprekend resultaat richting Scherpenzeel was getrokken. Kansen leverde de ijver vooreerst niet op, maar dat de manschappen van Scherpenzeel-coach Dik Peters van Ton deze middag niet bepaald konden bogen op een defensie van gewapend beton was overduidelijk. Voorin liepen bij de Veluwebewoners enige lieden die het gaspedaal aardig in konden duwen (en waren er bij E.V. navenant enkele gegadigden die nog eens de cursus “secuur verdedigen” moeten overdoen), defensief was het bij de blauw-witten af en toe wel heel erg matig wat er op de kunstgrasmat werd getoverd. Kapitaal balverlies in het afweergeschut van Scherpenzeel leverde dan ook na een klein half uur voetbal de 0-1 op. Wout Velten (tot dan toe op generlei wijze in de debatten voorkomend) plukte de knikker van de schoen van een blauwhemd en pegelde E.V. met een voorsprong richting schaflokaal. Waar bij de aanhang van E.V. na de hervatting al de nodige wissels werden verwacht (om maar meteen een paar troefkaarten op tafel te gooien), kwam Schulte met dezelfde elf acteurs terug binnen de lijnen. Wél was nu meteen de lont aan het vuur. De thuisploeg ging onvervaard op zoek naar de gelijkmaker en bij E.V. kreeg men binnen tien minuten al drie dotten van kansen in de schoot geworpen. Maar in het compartiment der aanvallers liepen aan Enterse zijde zaterdag enkele kandidaten voor de “missers-van-de-dag-award”. De fraaiste mogelijkheden werden pontificaal naar de Filistijnen gekegeld. En dan is het een a-b-c’tje dat aan de overzijde de knikker op een gegeven moment in het netje ligt. Een vrije schop op het “halve maantje van de zestien”, doelwachter Teun Nijhof die zoveel spatie naast zich overliet, dat men van mijlenver zag aankomen dat vrije-trapnemer Danny Stomphorst die gapende ruimte zou benutten en inderdaad krulde de spits de bal naar de ongedekte winkelhaak, 1-1. Er lag dus opnieuw werk op de plank voor zwart en wit en zowaar leek de Enterse motor na deze optater opnieuw stevig te gaan gloeien. Er was onder het schedeldak der Enterse manschappen binnen gedruppeld dat er vandaag wat te halen viel in Scherpenzeel en een handvol minuten verderop stond E.V. opnieuw aan de juiste kant van de score. Henri Knol loodste middenvelder Jesse Pultrum door de blauw-witte stellingen en tegen dienst overtuigende schuiver was er voor keeper Coen Uyterwaal geen kruid gewassen, 1-2. Maar zoals Enter Vooruit in deze match van geen wijken wist, was ook Scherpenzeel nog niet uitgeteld. Arbiter Stegeman uit Rijssen had zich al eens de Enterse gramschap op de hals gehaald bij een vermeende (niet gegeven) strafschop, maar de referee van dienst liet drie minuten na de 1-2 zijn, voor buitenspel vlaggende, assistent aan de zijlijn staan voor wat het was en Bjorn Cuperus knalde de thuisclub weer naast de gasten, 2-2. Bij de bewoners van De Bree dacht men dat met die gelijkmaker in elk geval een remise uit de brand was gesleept, maar het bleef bij denken, want een mentaal ijzersterk Enter Vooruit toverde nog zo’ n vorstelijk afsluitend dessert op tafel, dat het er bij de thuisploeg ietwat teveel aan was. Nauwelijks waren de feestgezangen bij de gelijkmaker weggeëbd met de koude najaarswind of zwart en wit stond andermaal met een doelpunt in bonus. Doelwachter Uyterwaal ging een kwartier voor sluitingstijd grabbelen en een attente Jesse Pultrum duwde de verdiende 2-3 in de netten. Die uppercut deed de formatie uit Scherpenzeel tollen door de ring. Daarentegen was bij E.V. het deksel van de pan, maar in een maalstroom van kleine, grote en niet te missen kansen, weigerden de troepen van Schulte om de doelpunterteller naar het absolute zenit te jagen. Desondanks stak E.V. de zege in de binnenzak en kachelde met een tevreden gevoel huiswaarts.