Enter Vooruit 1

DEGELIJKE SEIZOENSOUVERTURE

Het aantal treffers bij de openingsmatch van het voetbalseizoen 2019/2020 was bij de strijd tussen Hulzense Boys en Enter Vooruit al indrukwekkend (8 stuks), maar als het kanon van de gasten wat nauwkeuriger was afgesteld en de voorwaartsen van de Enternaren wat secuurder en vooral wat rustiger waren geweest voor de Hulzense kooi, dan was er op het sportpark Smidserve waarschijnlijk een korfbaluitslag op de borden verschenen. Nu ging de equipe van E.V.-coach Peter Schulte met een dik verdiende 3-5 zege terug naar het klompendorp.

Foto’s op www.henkpluimers.nl

Er kon na afloop onmogelijk gesteld worden dat de defensies van beide ploegen afgelopen zaterdag uit staalhard graniet gebeiteld waren. Het regende kansen op Smidserve en vóóral de Enternaren verkwanselden in 90 voetbalminuten legio 18-karaats mogelijkheden. Maar bij E.V. had men bij de inluiding van het voetbaljaar nog geen buskruit in de voeten. Onkunde, gehaastheid, dan wel een uitblinkende doelman Patrick Loohuis verhinderden grote cijfers in Hulzen. Maar óók bij Enter Vooruit was het defensief niet immer halleluja. Toen de thuisploeg na rust (met 1-3 in het krijt) wat opportunistischer tewerk ging, bleken er in de verdedigende stellingen van de Enternaren ook wat barsten en scheuren te zitten die tot het einde toe niet dicht konden worden geplamuurd. Al met al volop ingrediënten derhalve voor een uiterst vermakelijke voetbalmiddag.
Het zaterdagse gebeuren begon stevig. In beide kampen realiseerde zich men dat de eerste klap een daalder waard is en aangezien allebei de ploegen een goede voorbereiding in de benen hadden, waren de verwachtingen dan ook  aan weerszijden navenant. Na de openingsschermutselingen bond E.V. de kat de bel aan en lag in de 12e minuut de ronde knikker plotsklaps in het Hulzense net. Hoekschop Henri Knol, een graaiende doelwachter Loohuis en Sietse Velten pegelde kiezelhaard de 0-1 tegen de touwen. Vervolgens werden aan beide zijden meteen maar alle registers opengetrokken, kreeg E.V. een drietal mogelijkheden om ’s nachts rillend van wakker te worden, moest Teun Nijhof in het Enterse kot gestrekt naar de winkelhaak om een poeier van Dior Wilbrink uit z’n hok te ranselen en aan het eind van al dat geharrewar was het ineens 1-1. Thomas Nijkamp schatte mistasten in de Enterse defensie op waarde in, ramde het speeltuig richting doel, waar Sietse Velten de bal, volstrekt ongelukkig, via zijn been in de netten zag ploffen. Dat leek nieuw elan bij de thuisclub te brengen, maar zwart en wit liet zich zaterdag de kaas niet van het brood eten en tankte, voordat de gang richting thee werd gemaakt, nog kilo’s zelfvertrouwen doordat Ron Smit tweemaal uiterst alert en tegenwoordig van geest was bij veel consternatie en opschudding voor het Hulzense doel en middels een dubbele inslag E.V. met een prettig gevoel naar de schaft liet vertrekken.
Na rust werd het er voetballend allemaal niet beter op. Enter Vooruit bleef, mede ingegeven door Hulzen-coach Bram Freie die z’n manschappen vanaf herbegin met een flinke dosis opportunisme liet voetballen, kansen aaneenrijgen, maar ook nu was de scherpte tijdens het kwartier bezinning nog niet teruggevonden in het Enterse kleedlokaal. Bij de roodhemden vatte men plotseling nieuwe moed toen Dior Wilbrink aarzelend verdedigend optreden in de Enterse “zestien” meteen maar omzette in de aansluitingstreffer, 2-3. Het zou echter een korte pijn zijn voor zwart-wit. De opgevlamde Hulzense hoop werd meteen de grond weer ingestampt toen Kevin Peppels zich op rechts op gang trok, wederom in goalie Patrick Loohuis een lastige sta-in-de-weg vond, maar via doortastend optreden de bal toch nog voor het Hulzense heiligdom bracht, waar de ingevallen Joël Scheper het Enterse zonnetje opnieuw liet schijnen en met z’n rechter pantoffel kurkdroog de 2-4 binnen plofte. Die dreun leek de Hulsenaren de gang naar het canvas te doen maken, vooral omdat E.V. in de minuten daarna zich na nog eens twee kolosalen kansen, moeiteloos naar een nóg grotere voorsprong had kunnen hijsen. Maar omdat de gasten weigerden om via een enorme uppercut de definitieve knock-out toe te dienen, bleven de Boys als lastige horzels zich melden in de grote rechthoek voor de neus van Teun Nijhof. En zowaar kwam rood-wit wederom naderbij. Jordy Wolfkamp kreeg het ronde leder op een presenteerblad aangediend, zette de gaskraan open, kachelde alles en iedereen “uit het wiel” en besloot z’n demarrage met een streepje achter z’n naam op het wedstrijdformulier, 3-4. Was de krachtmeting op weg naar een krankzinnige epiloog? Neen, besloot men in de Enterse rangen. Vanaf de aftrap herstelde E.V. het opgedane ongemak en gooide de strijd nu wél definitief in een plooi. Kevin Peppels verzond een streep richting Joël Scheper, die zag dat z’n Hulzense metgezel een wijle het Noorden kwijt was en lepelde de knikker op magistrale wijze over een uitlopende keeper Loohuis tegen het nylon, 3-5.

 

Teun Nijhof speler van het jaar

Zaterdagavond vond de bekendmaking van de speler van het jaar plaats in het clubgebouw. Terechte winnaar van deze Folkert Velten bokaal is EV1-keeper Teun Nijhof.
Teun, namens heel Enter Vooruit van harte gefeliciteerd met deze prijs!

ENTER VOORUIT DOET STAPJE TERUG.

De supportersvereniging van Enter Vooruit had de laatste speeldag van de voetbaljaargang 2018/2019 bestempeld als “Crazy Saturday”. Een zaterdag in mei waarop, naast het voetbal, de dag voor leden en supporters zou bestaan uit spel, eten, drinken, vreugde en plezier. Het werd onbedoeld, één van de meest vreemde, knotsgekke en krankzinnige zaterdagen in de geschiedenis van Enter Vooruit.

Foto’s op www.henkpluimers.nl

Enternaren en overige belangstellenden die zich afgelopen zaterdag naar het sportpark De Werf hadden gerept, werden de ganse namiddag heen en weer geslingerd door treurige emoties, vreugdevolle uitspattingen, heftige discussies, emotionele momenten, volop muziek en tenslotte alsnog berusting. Tussendoor werd er ook nog gevoetbald en degradeerde de hoofdmacht van E.V., na een belabberde match tegen het Doetinchemse D.Z.C. ’68, middels een 0-2 nederlaag.
De ontwikkelingen op De Werf volgden elkaar zaterdag in duizelingwekkend tempo op. De troepen van coach Peter Schulte móesten met een zege het zaterdagse strijdtoneel verlaten om nog een kans te hebben om via nacompetitie eersteklasser te blijven. Dan zou er vervolgens óók nog uit Dronten het bericht moeten komen dat de plaatselijke A.S.V. aldaar de punten had moeten afgeven aan het bezoekende D.O.S.’37. Al die bespiegelingen konden al rap in de prullenbak. E.V. bakte er in het eerste bedrijf bitter weinig van (stond dan ook terecht bij rust met 0-1 in het krijt tegen de voormalige club van Siem en Luuk de Jong)  en hoorde in het kleedlokaal dat in Oostelijk Flevoland de thuisploeg al met 2-0 in bonus verkeerde. Na de pauze beterde het voetbal licht bij E.V., maar het geloof in nóg een jaartje eerste klasse was al weggevloeid uit de kuiten. E.V. vocht óók zaterdagmiddag weer voor wat het waard was. Aan arbeidsethos geen gebrek in dit voorbije seizoen, de mannen van Schulte streden wekelijks als leeuwen voor een positief resultaat, harkten na de winterpauze ook de nodige punten binnen, maar de Enternaren kwamen gewoonweg voetballend tekort in deze omgeving waar de term “amateurvoetbal” met recht al tussen aanhalingstekens geschreven mag worden. In Enter passen ze er echter subiet én consequent voor om met de geldbuidel te zwaaien of zelfs maar een Eurocent aan spelers te betalen en dan blijkt dat die 1e klasse voor de tweede keer binnen een aantal jaren een te hoog gegrepen podium is. Men treurde er in Enter een wijle om, bij sommigen overheerste toch ook bittere teleurstelling, maar hoogstwaarschijnlijk heeft geen E.V.’er er van zaterdag op zondag een belabberde nachtrust door gehad. Bij zwart en wit ging men al rap over tot de orde van de dag. De pupillen vermaakten zich opperbest met ingehuurde clowns en spelattributen, er was vreugdegehuil omdat het tweede team der zwart-witten na een uitermate sterk seizoen de kampioensvlag kon hijsen; in het kader van die “Crazy Saturday” kwam de equipe van Schulte een kleine drie kwartier na het laatste fluitsignaal van een uitstekend leidende arbiter G. Stegeman uit Rijssen, notabene opnieuw binnen de lijnen om rond de klok van vijf uur de jaarlijkse strijd aan te binden tegen de welpen en pupillen van de club (óók daar moest de hoofdmacht haar meerdere erkennen in de aanstormende jeugd) Tussendoor werd doelwachter Teun Nijhof (ondanks een vracht aan tegentreffers) volledig terecht gekozen tot “Speler van het Jaar” en mag ie de bijbehorende “Folkert Velten Bokaal” een jaartje op z’n slaapkamer zetten.

 

Rode lantaarn weer terug in Enter

Enter Vooruit heeft de overwinning van vorige week geen positief vervolg kunnen geven. Vanmiddag werd in Nunspeet met 4-1 verloren. Door de 1-2 winst van asv Dronten (winnend in de 93e minuut) zakt Enter Vooruit weer naar de laatste plaats op de ranglijst in de eerste klasse D. Al vroeg in de eerste helft kwam Nunspeet op voorsprong. In de 5e minuut was het Lars van Wetering die de 1-0 op het scorebord zette na een fraaie aanval. Het vervolg van de eerste helft had Nunspeet een overwicht, wat echter niet resulteerde in doelpunten. Deze doelpunten vielen uiteindelijk wél vlak voor rust. In de 36e minuut was het eerst Job Hoogendoorn die scoorde waarna in de in de blessuretijd Lars van Wetering zijn tweede mocht maken. Ruststand 3-0. Het begin van de tweede helft was aanvankelijk voor Enter Vooruit, maar het was uiteindelijk Job Hoogendoorn met zijn tweede goal in de 50e minuut, die de wedstrijd in het slot gooide. In het restant van de wedstrijd waren er kansen over en weer. Enter Vooruit werkte hard en dit werd uiteindelijk nog wel beloond met een doelpunt van Sander Jansen in de 63e minuut, 4-1. 4-1 was tevens de einduitslag. Enter Vooruit moet door deze uitslag volgende week vol aan de bak en zal afhankelijk zijn van de wedstrijd asv Dronten tegen DOS’37. Enter Vooruit speelt zelf thuis tegen DZC ’68, om 14.30 uur op Sportpark de Werf.
Foto’s op www.henkpluimers.nl

ENTER VOORUIT KNOKT ZICH NAAR VERDIENDE ZEGE

Hoewel de situatie op de ranglijst nog immer precair blijft ( Enter Vooruit is hoe dan ook veroordeeld tot nacompetitie) komt het woord “capitulatie” voorlopig niet voor in de woordenlijst van de troepen van coach Peter Schulte. Afgelopen zaterdag moesten de manschappen van de rijzige oefenmeester opboksen tegen het hooggeplaatste D.T.S. Ede en na zich het klamme zweet in de bilnaad te hebben gewerkt, zat E.V. na afloop vergenoegd met de drie wedstrijdpunten in de binnenzak, in een dampend kleedlokaal, 1-0.
De blauw-witte formatie uit Ede, ietwat gekortwiekt door enkele blessures, wenste, met een periodetitel al in de koffer, weinig risico’s te nemen in Enter. De equipe van trainer Jeroen Spies liet het balletje behoedzaam door de rangen gaan om vervolgens met enkele vinnige dolksteken de winst naar zich toe te gaan trekken. Bij Enter Vooruit zat er meer vuur en dadendrang in de zaterdagse bezigheden. Zwart en wit buffelde dat het een lieve lust was, maar was vooral in het eerste bedrijf onvoorstelbaar onnauwkeurig in de passing. Om de haverklap ging de knikker naar een “verkeerde” kleur en daardoor kreeg E.V. nimmer de gewenste rust in de tent. Was in dat eerste deel van de strijd Enter Vooruit wat secuurder geweest in de eindpass, dan hadden de withemden al vóór schafttijd in een leunstoel kunnen zitten. Nu werd het bij rust nog een wiebelende klapstoel. Kansen kreeg E.V. echter wel. Maar omdat Jesse Pultrum, Ron Smit en Dylan Siemerink mogelijkheden misten, om des nachts van in een ijzingwekkende nachtmerrie te geraken, ging het gehele gezelschap met een dubbelblanke tussenstand naar de klaarstaande thee.
Na de hervatting kwam E.V. opnieuw tot in de kruin geladen met energie, terug op de kunstgrasmat. De Edenaren waren vooreerst nog niet van plan om hun behoudende strategie te wijzigen, maar bij Enter Vooruit kwam er steeds meer het besef dat er maximale puntenwinst in de match zat. De thuisploeg toog wat massaler en strijdvaardiger naar het front, was nu ook wat zorgvuldiger in balbezit en nam het heft iets nadrukkelijker in handen. Gans E.V. zag de openingstreffer middels een “pingel” al aan de kim verschijnen toen Jesse Pultrum in “de grote rechthoek” tegen de vlakte werd gelopen (arbiter Weever uit Vorden zag er geen penalty in), maar ruim een kwartier voor sluitingstijd sprong het cijfertje 0 op het scorebord toch naar 1. E.V. kreeg een vrije trap op een plek waar een linksbenige speler wel raad mee zou weten. Dennis Bolink trok zich echter geen lor van dergelijke bespiegelingen aan, kroop achter het kanon en schoot met z’n rechterpantoffel de netten aan flarden. Het ronde projectiel moest naderhand uit de winkelhaak gezaagd worden, 1-0. Op de Enterse bank deed men de pet een keer of tien af. In de dug-out van D.T.S. kwam ook beweging, want vandaar werden extra frontsoldaten naar de vuurlinie gestuurd. Bij blauw-wit besefte men dat er meer daadkracht binnen de lijnen diende te komen om niet met een onverwachte nederlaag de thuisreis te aanvaarden. En inderdaad kwam er veel meer reuring op de Enterse speelhelft, maar daar stond de laatste linie onderhand als een huis en was men van plan om geen sikkepit weg te geven. Hoe dreigend ook het Edense veldoverwicht in de slotminuten werd, kansen kwamen er niet of nauwelijks voor de gasten. Met doortastende passie en een onverzettelijke wilskracht in de aderen brachten de strijdkrachten van Schulte de 1-0 winst naar het kleedlokaal.

E.V. NET NIET NAAST KOPLOPER BENNEKOM.

Na 95 minuten zwoegen en bikkelen stond Enter Vooruit zaterdagmiddag op het sportpark De Eikelhof in Bennekom met 1-0 in het krijt tegen de plaatselijke koploper van de 1e klasse D, maar stak de kapitein van de Enterse formatie, coach Peter Schulte, in zijn nababbel de loftrompet over zijn manschappen. En méér dan terecht, want de rode lantaarndrager uit het klompendorp was qua veldspel weliswaar minder dan de lijstaanvoerder, maar buffelde dat het een lieve lust was en gaf achterin twee-derde van de match nog geen kunstgrasspriet weg. Met iets meer accuratesse in het slotkwartier had zwart en wit ook nog een punt weggesleept uit het Gelderse dorp.
Het hemelgewelf was van azuur toen Bennekom en Enter Vooruit om drie uur aan hun zaterdagse werkzaamheden begonnen. Ondanks de penibele (ranglijst)situatie waarin de zwart-witten zich bevinden, kwam E.V. tot de kruin geladen met energie uit het kleedlokaal.  Schulte had, met de doelpuntenregen van de laatste weken in het rood, gekozen voor een behoudender variant. Hij liet zijn mannen acteren vanuit een gesloten defensie, waarbij de boodschap was meegegeven om 90 minuten lang dicht bij elkaar te spelen, als zat het hele gezelschap aan een onzichtbaar elastieken koord. Die onderneming hadden zijn soldaten goed in de oren geknoopt, want defensief stond het bij E.V. praktisch de hele strijd als een huis. In de eerste drie kwartier kwam er nog geen mug door de Enterse verdedigingsgordel,. Omdat bij E.V. de middenlinie en frontlijn nou ook niet bepaald uitblonken in een secure en gecontroleerde aanvalsopbouw, plus dat de rood-witte brigade uit Bennekom, met een eventueel naderende titel, achterin geen enkel risico wenste te nemen, was de brilstand tijdens de koffie en thee een logisch gevolg.
Had het eerste bedrijf nog iets weg van de ondefinieerbare vredigheid van kabbelend water, nadat referee R.S. Spoler de zaak weer in gang had geblazen, toog de thuisploeg met veel meer daadkracht naar de vuurlinie. De koploper duwde de gasten uit Enter ver terug op eigen grond, maar defensief wist E.V. voorlopig van geen wijken. Jasper Slenders rammelde met een krachtige kopstoot de knikker tegen de aluminium staander, maar verder lieten de strijdkrachten van Schulte vooreerst niks aanbranden. Plots was er aan de overzijde knetterend brandalarm toen Henri Knol en Wout Velten inleiders waren van een juweel van een aanval en de opgestoomde Jurgen Siemerink een streep verzond naar het blonde hoofd van Ron Smit. De aanvoerder had E.V. in uiterst kansrijke positie naar de 0-1 móeten koppen, maar het ronde projectiel belandde pardoes in de grijpgrage handen van doelwachter Christian de Haan. Nauwelijks 60 seconden verderop leek de equipe van Bennekom-trainer Arnold Brehler dan toch het elektronische scorebord in werking te zetten, maar aanvaller Quincy Veenhof zag (óók al) zijn flitsende kopstoot op de paal uiteen spatten. Er kwam steeds meer reuring binnen de lijnen. Een doelpunt leek een kwestie van tijd. Of Bennekom drukte het veldoverwicht in een voordelige marge uit, óf Enter Vooruit ging wellicht via een rake counter onverwacht “in bonus”. De hoop viel, weliswaar uiterst schlemielig voor E.V., in het voordeel uit van rood en wit. De Bennekommers, die voordien nauwelijks hun pijlen hadden afgevuurd van buiten “de zestien”, waagden het een keer via spits Veenhof. De knikker leek een makkelijke prooi voor sluitpost Teun Nijhof, maar via een Enters been zeilde het projectiel over de ineens volslagen kansloze doelman, 1-0. De digitale klok op De Eikelhof gaf aan dat het laatste kwart van de strijd was ingegaan en bij E.V. zat nog schoon volk op de bank. Schulte bedacht zich geen moment en stuurde drie verse soldaten naar het front. E.V. ging alles-of-niks spelen in de hoop om nog met een bevredigend resultaat uit Bennekom te vertrekken. Dat hield in dat zwart-wit volop risico’s ging nemen, waardoor de thuisploeg aanvallend ruimte te over kreeg. De rood en wit gestreepten kregen dan ook enkele kansen om van te rillen, maar Teun Nijhof hield E.V. met enkele formidabele reddingen in de strijd. Maar bij E.V. rook men dat er nog wat te rapen viel en de withemden ontketenden een waar slotoffensief dat in minuut 95 zowaar leek te eindigen in een zwaar bestreden remise. Henri Knol goochelde zich aan de rechterkant voorbij twee, naar adem happende tegenstanders en verzond met z’n rechter pantoffel een 18-karaats voorzet naar het hoofd van een volkomen vrijstaande Sietse Velten. Gans Enter zag de jeugdige gelegenheidsspits de bal al tegen de netten duwen, maar de kopstoot hobbelde voorbij een al geslagen goalie De Haan, dertig centimeter naast de voor E.V. verkeerde kant van de doelpaal.
Desondanks stak coach Peter Schulte na afloop zijn doornat bezwete compagnie een dik verdiende pluim op de hoed. “Ze hebben gestreden als echte krijgers, met man en macht verdedigd om de defensieve gaten van de laatste weken te dichten en zowaar nog in extremis alles uit de kast kunnen halen om hier nog met een (gestolen) puntje weg te gaan”.

DEFENSIEVE MANKEMENTEN LEIDEN VERDIENDE NEDERLAAG IN.

Verliezen tegen een virtuele koploper is nog tot daaraantoe, maar de manier waarop Enter Vooruit afgelopen zaterdag de punten weer inleverde tegen het Nijkerkse N.S.C. grenst zo langzamerhand aan het ongelooflijke. Ongekend persoonlijke flaters leiden E.V. nu al enkele weken achter elkaar naar de afgrond en omdat ook de voorwaartsen dit keer (wederom) geen potten konden breken, reisde het Gelderse gezelschap met een paar makkelijk verdiende punten terug in de bus naar Nijkerk, 0-3.

Foto’s op www.henkpluimers.nl

Bij de ongeconcentreerde manier waarop Enter Vooruit laatstelijk de wedstrijden ingaat, moet zo langzaamaan een handleiding gevoegd worden. Was het twee weken geleden binnen drie minuten dat E.V. tegen een achterstand aankeek, het vorige weekend in Barneveld zelfs binnen 30 seconden, nu op eigen grond tegen N.S.C. stond zwart-wit na vijf minuten alweer in het rood. En de aanleiding was opnieuw om te huilen. In een volstrekt ongevaarlijke situatie werd een geel-blauwe aanvaller (notabene met z’n rug naar het doel gekeerd) aan de zijkant van “de zestien” geheel onnodig onderuit geschoffeld. De soms warrig leidende arbiter van dienst, Jelle Besselsen uit Barneveld, deponeerde het speeltuig op de penaltystip en N.S.C.-aanvoerder Yannick Cornelisz pakte het vroege paasgeschenk met kraaiend plezier uit, 0-1. Dat E.V. die vroege optater redelijk verwerkte en zich vervolgens aardig mengde in de debatten, mag als pluspunt beschouwd worden. Wout Velten leek na 10 minuten voetbal zelfs op weg naar de gelijkmaker, maar kreeg alleen voor doelwachter Jan van Willige een zet in z’n rug, waardoor de knikker naast hobbelde. Heel E.V. schreeuwde om een strafschop, maar Besselsen liet nu de zaak voor wat het was. Toen de thuisploeg hoop leek te krijgen op betere tijden, beslisten een rits defensieve miskleunen aan de overkant, de match al vóór rust. Allereerst werd een Enterse inworp pontificaal naar een “verkeerde kleur” gegooid, aanvaller Yordi Grovenstein bedankte hartelijk voor zoveel vrijgevigheid, zag dat twee Enternaren zich vervolgens door hem kinderlijk lieten ringeloren en stifte de bal feilloos in de winkelhaak. Een minuut verderop maaide een withemd radicaal over de leren knikker heen en Grovenstein kon opnieuw alleen richting sluitpost Teun Nijhof trekken, 0-3. Over en uit en dat al na ruim een half uur voetbal.
Na rust toonde de Enterse patiënt wat beterschap. De verdedigende stellingen werden nu wel afdoende bewaakt, maar de progressie hield op wanneer E.V. de grote rechthoek voor het doel van Van Willige naderde. Zwart-wit creëerde zich hoegenaamd geen kansen en dat gebrek aan mogelijkheden leverde zodoende al helemaal geen broodnodige doelpunten op. De equipe van coach Peter Schulte (zijn aangezicht was deze kille aprilmiddag wéér een herinnering ouder geworden) probeerde het nog wel, de term “opgeven” kwam ook deze zaterdag niet in het Enterse woordenboek voor, maar het was allemaal veel te povertjes om de koploper ook maar enigszins schrik aan te jagen.

 

EV OPNIEUW FORS ONDERUIT

Een pijnlijke en dikke nederlaag zaterdagmiddag voor Enter Vooruit. De ploeg kwam tegen SDV Barneveld duidelijk te kort en verloor op Sportpark Norschoten afgetekend met 5-0. Op de overwinning was ook niet zoveel af te dingen, de gastheren waren duidelijk de bovenliggende partij, zeer effectief in de afwerking en hadden met meeste recht op drie punten.
Bron: www.entersnieuws.nl

Foto’s op www.henkpluimers.nl

SDV Barneveld kende een bliksemstart want al binnen één minuut kwam de ploeg op 1-0. Bij de eerste de beste aanval is het Rico Kuijt die de lat raakt en in de rebound is het Ricardo Mengerink, die als snelste reageert en na 20 seconden de 1-0 op het scorebord zet. Na de snelle en onverwachte treffer herstelt EV zich echter goed. De ploeg speelt geconcentreerd, zoekt telkens de vrije man op het middenveld om vervolgens de spitsen in stelling te brengen. In de 8e minuut een grote kans voor Henri Knol, na een snel genomen vrije trap van Wout Velten. De bal van Henri gaat echter over. Het spel golft daarna op en neer, SDV Barneveld heeft wel wat meer het initiatief maar EV blijft druk zetten op de defensie van SDV Barneveld. In de 18e minuut krijgt Ron Smit een unieke kans uit een corner. Ook dit keer geen doelpunt. Na ruim een half uur spelen heeft EV echter alle geluk aan zijn kant, als een corner van SDV Barneveld van de lijn wordt gehaald, de stand blijft 1-0. De rust lijkt met een 1-0 stand te beginnen, maar het is in de 44e minuut Onur Tekay die een lange bal fraai verlengt en alsnog de 2-0 op het scorebord zet. Na de thee dezelfde spelers binnen de lijnen bij EV. De ploeg begint echter niet scherp genoeg. Teveel balverlies, de tegenstander krijgt teveel ruimte en in de 51e minuut is het opnieuw raak voor de gastheren, als Onur Tekay zijn tweede doelpunt van deze middag scoort, 3-0.
De wedstrijd is daarmede eigenlijk wel gespeeld, SDV Barneveld neemt wat minder risico, controleert de bal en zoekt telkens via de counter de snelle spitsen. In de 61e minuut scoort Levi Smit de 4-0. EV blijft het daarna wel proberen, krijgt een uitstekende kans (Wim Oosthoek), maar het doelpunt valt aan de andere kant als Rocco Keizer de 5-0 scoort. Marc Breukink komt in het veld voor Dennis Bolink en niet veel later komt Joël Scheper in de ploeg voor Henri Knol.
SDV Barneveld krijgt daarna een strafschop maar deze wordt gekeerd door Teun Nijhof, de stand blijft 5-0.
Sander Jansen komt nog in de ploeg voor Ron Smit in de slotfase. SDV Barneveld heeft dan de wedstrijd dan al lang in het slot gegooid. Er wordt niet meer gescoord, eindstand 5-0.

WEDEROM PIJNLIJKE CIJFERS VOOR E.V.

Met gemiddeld drie doelpunten per duel tegen, mag de verdediging van Enter Vooruit met geen mogelijkheid beschouwd worden als een granieten defensief bolwerk. Maar wat de achterste linie van E.V. afgelopen zaterdag te berde bracht was vrij hemeltergend. De afweer van de Enternaren grossierde weer eens in persoonlijke flaters en dat dan een zeker niet grootse tegenstrever als K.H.C. uit Kampen met een eclatante 5-2 zege in de achterzak, na 90 minuten voetbal richting kleedlokaal trok, was dan ook niet verwonderlijk.

Foto’s op www.henkpluimers.nl

Uiteraard heeft een heel elftal haar verdedigende taken, maar persoonlijke ketsers doen E.V. wat al te vaak dit seizoen de das om. De miserie in het Enterse kamp begon al na drie minuten. Een veel te zachte terugkopbal op doelman Teun Nijhof was een prooi voor K.H.C.-vleugelspits Karim Gabara. De Kampenaar dankte de gehele zwart-witte gemeenschap hartelijk en liep de bal simpel in het doel, 1-0. Daarmee was de vóóraf uitgestippelde strategie al ras hopeloos in de war geraakt. E.V. kwam die vroege tik ook de hele wedstrijd niet meer te boven. Zonder de geschorste routiniers Ron Smit en Wim Oosthoek was de regie in de Enterse gelederen volkomen zoek en toen ook nog het arbitrale trio een pijnlijke duit in het zakje ging doen, was de zinloosheid van de middag al snel geboren. De jonge referee K. Weever uit Vorden (die  haalde gaandeweg de strijd de gramschap van heel Enter over zich heen) zag in een vooropgezette Kampense duikeling zowaar een strafschop en toen doelwachter Teun Nijhof de pingel uit zijn hok ranselde liet de scheidsrechter (notabene staand op nog geen vier meter van de genomen penalty), na eerst de treffer te hebben goedgekeurd, zich overrulen door een op 20 meter afstand bivakkerende assistent. Ook de hernieuwde strafschop stopte Nijhof, maar toen was spits Jeffrey de Nooijer attent om in de rebound de knikker alsnog over de doellijn te duwen, 2-0. Een minuut verderop miste de ganse zwart-witte defensie uiterst knullig de bal (op zich al een reden om recht in een ravijn te rijden) en mocht K.H.C.-spits De Nooijer opnieuw afdrukken, 3-0. Van ellende waren alle plooien in het aangezicht van E.V.-coach Peter Schulte op dat moment al bij elkaar gekropen, maar er kwam een vleugje hoop bij de oefenmeester terug toen Dennis Bolink, een paar minuten voor wisseling van speelhelft, een loepzuivere pass van Henri Knol, weergaloos over keeper Roy van Dijk in de netten pegelde, 3-1. Met het wat betere gevoel van die treffer had zwart en wit naar het kleedlokaal kunnen trekken, maar een handvol seconden later verkeek E.V. zich weer eens op een verre pass uit het Kamper achterland (Enter Vooruit bleef maar consequent vasthouden aan het voetballen op één lijn, zonder een adequaat slot op de deur) en stond er tijdens theetijd zowaar een hatelijke 4-1 op de borden.
Na de hervatting, met een donderspeech, waarin geen woord uit de Franse taal te vinden was, van Schulte achter de kiezen, leek Enter Vooruit zowaar uit een ander vat te gaan tappen. Al rap kwamen de Enternaren dichterbij. Jesse Pultrum zette de zaak op het middenrif in de verf, Henri Knol was de volgende schakel in een fijne aanvalsopbouw en Mark Breukink stond aan het kanon, 4-2. Hoop in de harten van alles was Enternaar was. Maar die kortstondige hoop vervloog net zo rap als ie gekomen was. Bij een hoekschop ging eerst sluitpost Teun Nijhof in het luchtledige grabbelen, wilde de zaak nog rechtzetten, maar werd overduidelijk aan zijn groene keepersshirt vastgehouden door een Kampenaar. Arbiter Weever was horendoof voor alle Enterse protesten en het eindverdicht stond op het scorebord, 5-2. Dat in de slotfase Jesse Pultrum z’n tweede gele karton (en dus inrukken) kreeg voorgehouden (na wat té nadrukkelijk protest bij de leidsman) kon er allemaal nog wel bij. Met nog zes finales voor de boeg, wellicht tijd om in het Enterse kamp de koppen eens bij elkaar te steken om met elkander een afdoende remedie te vinden voor de rits aan tegengoals die nu al als een loden last achter de naam van E.V. op de ranglijst prijken.

ONDANKS HECTISCHE SLOTFASE NAAR EEN VERDIENDE NEDERLAAG

In een knotsgek slotkwartier leek Enter Vooruit een hopeloos lijkende 0-3 achterstand zowaar nog goed te maken, maar omdat Ron Smit in de allerlaatste seconde van de strijd een bal snoeihard tegen de deklat kopte, gingen de drie wedstrijdpunten toch verdiend mee in de bus van het bezoekende Go Ahead Kampen. De revival van E.V. in het eindgedeelte was bewonderenswaardig, maar in driekwart van de match waren de mannen van coach Peter Schulte hopeloos op zoek naar betere tijden, 2-3.

Foto’s op www.henkpluimers.nl

Het was droevig om te zien dat Enter Vooruit zaterdagmiddag moeiteloos aanknoopte bij de draak van een tweede helft, vorige week tegen Hierden. Toen wist zwart en wit er nog een remise uit te slepen, dit keer was de opgelopen schade dermate groot, dat ook een alles-of-niets eindsprint niet meer baatte. En de nederlaag kan volkomen op het eigen conto bijgeschreven worden. Weliswaar waren de rood-gelen uit Kampen de beter gestoffeerde ploeg, vonden de manschappen van Go Ahead-coach Marco Roelofsen elkaar veel makkelijker en secuurder dan de Enterse equipe, feit was dat Enter Vooruit zaterdag in de eerste drie kwartier hopeloos slecht voetbalde. Geen pass kwam bij een medespeler, defensief was het af en toe weer een grote gatenkaas en aanvallend deed zwart-wit al helemaal niet meer in de debatten. Dat bij rust slechts de 0-1 op het bord stond (doelpunt Laurens van Keulen), was méér te danken aan een alerte doelwachter Teun Nijhof, dan aan de tien mede-trawanten voor zijn neus.
Na rust ging de zaak aan Enterse kant in een wat opportunistischer modus. E.V. zat er korter op (vóór de pauze kreeg elke Kampenaar zeeën van tijd en ruimte om een bal aan te nemen, te controleren en ook nog eens een vervolg te geven aan de actie) en liet zich wat vaker zien voor het aangezicht van Go Ahead-sluitpost Tim Noordman. Echter werden de gaten in de Enterse defensieve stellingen niet dichtgemetseld. Binnen een kwartier deden de bezoekers de thuisploeg in twee rappe omschakelingen de das om. Aanvoerde Jurrian Zandbergen mocht na een uiterst zwakke dekking, moedertjeziel alleen voor Teun Nijhof de 0-2 binnenschuiven en drie minuten verderop verloor de aarzelend ingrijpende  Enterse achterhoede een kopduel en mochten er ineens maar liefst drie Kampenaren op weg naar de zwart-witte kooi. Niek van Enk haalde namens rood-geel de trekker voor de derde keer over, 0-3. Op het sportpark De Werf  geloofde geen zinnig mens nog in een wonder. In arrenmoede stuurde Schulte zo’n beetje “z’n hele bank” (Wout Velten, Dennis Bolink en Joél Scheper) de wei in en zowaar …… in het slotkwartier kreeg de Enterse patiënt weer wat kleur op de wangen. Ron Smit tikte, na een wonderschone pass van een nooit-opgevende routinier Henri Knol, de 1-3 binnen en Wout Velten bracht plotsklaps de hoop in menig Enters hart terug toen hij een prima aanspeelbal van Dennis Bolink bekwaam omtoverde tot doelpunt, 2-3.  De blessuretijd op het klokje van een uitstekend leidende referee Paul Lips uit Groningen, had al een aantal omwentelingen achter de rug toen in extremis Enter Vooruit nog een punt leek te rapen. Ron Smit dook na een voorzet bij de tweede onaangekondigd op bij de tweede paal en rammelde de knikker met zijn hoofd tegen de aluminium dwarsligger. Hevig brandalarm in de Kampense “zestien”, maar de zich lam geschrokken gasten kwamen toch nog met de schrik vrij.