Enter Vooruit 1

GELUKKIG PUNTJE.

Nadat een natgrauwe ochtend haar mistig gewaad over het dorp had gelegd, lukte het Enter Vooruit zaterdagmiddag maar niet om met hartverwarmende match op de kunstgrasmat van het sportpark De Werf, het zonnetje te laten doorbreken. Met ouderwets vechtvoetbal in werkmansstijl én een doelman Teun Nijhof, die zaterdag een kop of drie boven de rest uitstak, peurde E.V. nog een remise uit de strijd tegen opponent Hierden, 1-1.

Foto’s op www.henkpluimers.nl

Het was in Enter vooreerst drie kwartier lang een waar kansenfestival waarin twee ploegen verzeild raakten. Binnen een handvol minuten stonden beide doelwachters al oog in oog met een “vijandige” aanvaller. Aan Hierdense zijde stuurde routinier Edmund Mijnheer met een snijdende pass kompaan Donovan Bock de eenzaamheid in, maar keeper Teun Nijhof was voor de eerste keer baas in een één-tegen-één duel en een minuut verderop hield aan de overzijde spuitpost Nick Grootkarzijn de plotsklaps voor hem opduikende Henri Knol van juichen af. Dat was het begin van een eerste helft waarin het keer op keer brandalarm was in beide strafschopgebieden. Vooral bij standaardsituaties zag de defensie van E.V. er veelal blasé uit en te vaak dat het lief was glipte er een roodhemd “zomaar” door de Enterse stellingen. E.V. moest in het eerste kwart van de strijd met twee woorden spreken, maar kwam als uit het niets ineens op 0-1. Hierdenaar Laurens Brouwer wilde in z’n eigen “zestien” voor rigoureuze opruiming zorgen, maar hij knalde het ronde speeltuig pontificaal tegen E.V. ’s middenvelder Jesse Pultrum op, waarna de bal als een bom insloeg naast een verbouwereerde Grootkarzijn, 0-1. Met die onverwachte meevaller kreeg Enter Vooruit ook ineens meer aandelen in de debatten. Het zelfvertrouwen in de Enterse rangen nam toe en als Ron Smit na 35 minuten, moederziel alleen voor Grootkarzijn, de 2-0 had binnengeschoven, was een driepunter al in nevelen aan de horizon verschenen. Nu echter redde de Hierdense goalie met een katachtige reflex en lag vier minuten later de gelijkmaker in het Enterse mandje. Slapende zwart-witte lieden bij een Hierdense inworp en Jeroen Spoelstra, die eerder in de match nog Teun Nijhof op zijn gang naar het doel vond, duwde nu wel de knikker langs de lange keeper, 1-1.
Na de wisseling van speelhelft was het gebeurd met de Enterse koopman. De gasten kregen de lichte storm, die over De Werf raasde, ietwat in de rug en gingen veel beter om met de stevige bries dan de thuisploeg. Het Enterse gezelschap kwam aan de waggel en zwijnde al na vijf minuten toen Dylan Siemerink, een korte wijle volledig het Noorden en meteen óók het Zuiden kwijt, en de bal onverholen tegen z’n eigen doellat veegde. Er kwam twijfel in de zwart-witte rangen en de bezoekers bouwden aan een fors veldoverwicht. Gek genoeg bleven nu, in tegenstelling tot het eerste bedrijf, grote kansen uit. Maar de terugval van Enter Vooruit kon niet met een licht schouderophalen afgedaan worden. Het was achterin somtijds een nerveuze bedoening – in een oerwoud kan het na een tropische regenbui niet onrustiger zijn – en van een behoorlijke aanvalsopbouw, dat toch normaliter tot de geijkte leerstof gerekend mag worden, was al helemaal geen sprake. Bij Enter Vooruit gaf men echter wel alles wat nog in het vege lijf zat om de remise over de finish te slepen en toen arbiter van dienst Pascal Souhuwat uit Eelderwolde, die de zaak met z’n assistenten langs de zijlijn tot een kundig einde leidde, voor de laatste maal op zijn hoorn blies, stak E.V. toch het bijbehorende punt maar stiekem in de binnenzak. Over een week, als het wereldrad weer zeven dagen verder heeft gedraaid, wacht de volgende opgave. Go Ahead Kampen komt dan richting Enter om de degens met de plaatselijke zwart-witten te kruisen.

 

IN HERFSTACHTIG DECOR NAAR WINST.

Met regen, hagel, sneeuw en een waterig zonnetje in de lucht plus een bijbehorende Noordwester storm die over het Burgemeester Dekker sportpark in Dronten raasde, kon het alle kanten op met het weer afgelopen zaterdagmiddag, Dito waren de verrichtingen van de voetballende acteurs binnen de lijnen. Een dramatisch spelend Enter Vooruit zorgde vóór de theepauze voor bedenkelijke gezichten aan Enterse zijde. Een eveneens tranentrekkend voetballend A.S.V. Dronten in het tweede bedrijf, deed het kwartje toch nog naar de zwart-witte kant vallen. E.V. vertrok in extremis óók nog met hallucinerende cijfers uit de polder, 1-4.

Foto’s op www.henkpluimers.nl

Bij Enter Vooruit zat er in de eerste drie kwartier geen enkele kleur in de dag. Nauwelijks uitgespeelde kansen van een vuurlinie die niet in beeld was, een dolend en waggelend middenveld en een defensie die zoveel ruimte weggaf dat het zenuwachtige tandengeklepper in de Enterse dug-out tot in Biddinghuizen te horen moet zijn geweest. Het was louter en alleen aan een meesterlijk opererende doelwachter Teun Nijhof te danken dat E.V. nog met enig hoopvol perspectief tijdens het schaftkwartier in ‘t kleedlokaal zat. Met gevaar voor eigen leven stortte de Enterse sluitpost zich tot driemaal toe voor de doorgebroken Drontenaren Maxim van der Meer (tijdens de winterpauze overgekomen van PEC Zwolle), Jodi de Boer en de rappe linkerspits Willem Jelle Bos. Het gehannes op de Drontense kunstgrasmat hield méér risico in dan verantwoord was. E.V.’s oefenmeester Peter Schulte had zich een half uur zitten opvreten van ellende en greep toen alsnog in. Dylan Siemerink kwam binnen de lijnen en zwart-wit ging over op een andere tactiek. Veel zoden zette het vooreerst niet aan de dijk. Sterker nog, opnieuw verdedigend geklungel leverde, de op dat moment verdiende 1-0 op voor de thuisploeg. Bas Maljaars stond aan het eind van een rappe combinatie door het Enterse middenrif en volleerde A.S.V.D. naar de voorsprong.
De penetrante regengeur dampte in het Enterse schaftlokaal uit de doorweekte tricots toen kapitein Schulte met stemverheffing begon aan een bloemlezing wat er zoal mis was aan de voorbije drie kwartier. Wat daar allemaal over de hoofden der acteurs in een zwart en wit tenue is neergedaald, is koffiedik kijken, feit was dat na hervatting de gaten in het Enterse verdedigingsblok behoorlijk waren dicht geplamuurd. Ook in het offensieve compartiment trok men jandorie plotsklaps een ander register open en binnen een kwartier waren de bordjes verhangen op het sportpark vernoemd naar de voormalig burgemeester van Hattem, Elburg en Dronten, ofwel Cornelis Dekker (Zuid Beijerland 1938). Wout Velten en Henri Knol profiteerden van Drontense laksheid bij een hoekschop (Ron Smit kopte E.V. uit de voorzet naar gelijke hoogte) Jesse Pultrum (twee minuten daarvóór binnen de lijnen gebracht) slingerde zich voorbij alles en iedereen, pegelde de bal op de paal, waarna Wim Oosthoek de terugspringende knikker in het groen-witte dak van het doel joeg, 1-2. Nauwelijks drie minuten verderop liet E.V. de definitieve knock-out al liggen toen Jesse Pultrum en Henri Knol eerst als een mes door de zachte boter sneden, maar alleen voor doelman Klaas Koster, in eendrachtige ongewilde samenwerking, de zaak naar de Filistijnen hielpen. In Dronten zag men een wijle zwarte sneeuw. Maar in plaats van spijkers met koppen te slaan, liet E.V. de groenhemden opnieuw in de wedstrijd komen en kon A.S.V.D. nog op jacht naar een eventuele gelijkmaker. Invaller Mark Breukink hielp met een gouden invalbeurt ervoor dat men toch nog vrij kon doorademen in het Enterse kamp. Teun Nijhof zorgde met z’n zoveelste ’18-karaats-redding” dat een verwoestende uithaal van Maxim van der Meer via z’n vingernagels tegen de dwarslat spatte en in de tegenaanval kreeg Breukink het leder voor de eerste maal in z’n bezit, draaide alle kranen van zijn reservoir wijd open, zette het op een lopen en werd pas ingehaald toen ie de bal al tegen de netten had laten ploffen, 1-3. E.V. was dus alsnog op weg naar de winst en Schulte zat voor het eerst deze druilerige middag, gerust, als een luis op een kam, op z’n stoeltje aan de zijlijn. Mark Breukink liet in de slotminuut nog even sportief weten dat een hernieuwde basisplek met rood potlood op zijn kalender staat omcirkeld, door de eindstand naar een definitieve 1-4 te tillen.

EV WINT OVERTUIGEND!

Enter Vooruit liet zaterdagmiddag vriend en vijand versteld staan, door een stevige overwinning op Scherpenzeel, waar helemaal niks op af te dingen was.

Foto’s op www.henkpluimers.nl

Deze wedstrijd die enkele weken geleden vanwege de hevige sneeuwval niet door kon gaan, werd vanmiddag gespeeld onder een heerlijke voorjaarszon. Dus stralende weersomstandigheden op de Werf en eveneens stralende spelers en supporters na afloop. Enter Vooruit pakte in deze thuiswedstrijd een zeer verdiende overwinning. De ploeg van trainer Peter Schulte kende een droomstart, want al na 3 minuten stond de 1-0 op het scorebord. Een slim genomen vrije trap bereikte de vrijstaande Henri Knol en de 36 jarige nestor van het Enterse vlaggenschip weet daar over het algemeen wel raad mee. EV bleef na de snelle voorsprong druk zetten en liet de tegenstander niet in z’n spel te komen. In de 20e minuut was het opnieuw raak voor EV. Marco ter Weel nam een voorzet vol op ‘zijn slof’ en produceerde een wereldgoal. Scherpenzeel probeerde wat terug te doen en gaf daardoor achterin de nodige ruimte weg, waardoor Wout Velten nog voor het rustsignaal van de uitstekend leidende scheidsrechter Werkhoven de 3-0 liet aantekenen. Na de thee kwam Scherpenzeel aanvallender uit de kleedkamer en probeerde een doelpunt forceren. De solide en hard werkende defensie van EV met als sluitpost Teun Nijhof gaf aanvankelijk geen krimp, maar kon in de 62e minuut een tegendoelpunt niet voorkomen, 3-1. EV liet zich daardoor  echter niet uit het veld slaan en antwoordde met een doelpunt van invaller Dennis Bolink, 4-1 Een paar minuten later scoorde ook Scherpenzeel nog een keer, maar In de 85e minuut schoot opnieuw Henri Knol alle aspiraties van Scherpenzeel aan diggelen en maakte de 5-2. Het derde doelpunt van de tegenstander was er slechts een voor de statistieken. Eindstand 5-3!

 

D.O.S. ’37 EFFECTIEF NAAR ZEGE IN ENTER

De streekderby russen Enter Vooruit en D.O.S. ’37 leverde na 90 minuten spannend en enerverend voetbal een Vrienzenveens feestje op. Het was geen hogeschoolvoetbal dat op het sportpark De Werf op de mat getoverd werd, maar uiteindelijk mochten de gasten uit ’t Vjenne het meest aanspraak maken op de drie wedstrijdpunten, 1-3.

Foto’s op www.henkpluimers.nl

Maar vóór de match waren er bloemen en enkele prachtige cadeaus voor jubilaris Henri Knol, die maar liefst 500 maal het zwart-witte tenue van Enter Vooruit om zijn ranke schouders trok. Een geweldig aantal officiële wedstrijden in de hoofdmacht van de thuisclub, voor de beminnelijke routinier van E.V. In z’n jubileumduel schoot Knol de enige Enterse treffer ook nog eens tegen de touwen en bracht daarmee zijn totaal op 272 doelpunten in die betreffende 500 wedstrijden.
Het was een middag van wederzijds bibberen en afgekloven nagels in Enter. De ploeg uit Vriezenveen kwam al rap op een 0-1 voorsprong, toen op rechts Maarten Smit alle tijd en ruimte kreeg om een fijnbesnaarde voorzet af te leveren en omdat men bij zwart-wit de boomlange Martijn Olde Olthof volledig over het hoofd zag, kon de geel-zwarte verdediger de knikker onbedreigd tegen de netten koppen. Eens te meer keek Enter Vooruit tegen een snelle achterstand aan, maar de manschappen van coach Peter Schulte begonnen wel meteen met verve aan de herstelwerkzaamheden. E.V. kreeg enkele kansen om van te likkebaarden, maar Wout Velten, Jesse Pultrum en Ron Smit lieten alle drie, oog in oog met doelwachter Patrick Nitert, verstek gaan bij het benutten van deze buitenkansjes. De gasten, fysiek sterker dan de thuisploeg, speelden met de voorsprong op het bord kalmer en effectiever. Weliswaar poeierde ook de Vriezenveense vuurlijn enkele mogelijkheden naar de Filistijnen, maar nam D.O.S. wél de 0-1 mee naar de thee.
Na rust had Schulte zijn defensie op maar liefst drie plekken gewijzigd. Dat bleek naderhand niet zo’n verkeerde greep, maar vooreerst was het vernieuwde Enterse gezelschap achterin méér dan zoekende. Vooral op rechts glipte de rappe Maarten Smit keer op keer langs opponent Marco ter Weel, maar de bezoekers weigerden al meteen spijkers met koppen te slaan door de doelrijpe mogelijkheden te verkwanselen. Toen E.V. vergeefs wachtte op een ingreep van de (overigens goed fluitende) Drentse arbiter Jeroen Vredevoogd, na een tackle op jubilaris Henri Knol, mocht Nick Wennink ongehinderd richting doelman Teun Nijhof trekken en dergelijke kansen zijn wel besteedt aan de Vriezenveense middenvelder, 0-2. Een opdoffer van jewelste voor het Enterse garnizoen, maar nauwelijks drie minuten verder kroop E.V. toch ineens dichterbij. Ron Smit en Mark Breukink verzorgden het voorprogramma, Henri Knol bekroonde de werkzaamheden met een rake kopbal, 1-2. Dat doelpunt bracht plotsklaps toch de nodige twijfel in de geel-zwarte rangen. E.V. toog massaal naar het front, speelde achterin één-op-één en leek in zwoegende stijl toch nog op weg naar een remise. Bij Enter gaf men alles wat nog in het lijf zat, maar het toeziend Enters volk zag tot ontzetting dat Wout Velten, Marco ter Weel en Mark Breukink kansen misten om van te rillen. Bij zoveel aanvallende miserie is een defensieve misser veelal ook meteen de doodsteek. En jawel …. toen Niels Getkate de knikker in een Vriezenveense voet speelde lag de weg naar victorie volledig open voor D.O.S. Nick Wennink stond met een uiterst fraaie streep aan het kanon, waarna het goede gevoel bij E.V. onmiddellijk uit de kuiten stroomde en de nederlaag een feit was.

Henri Knol 500 X!

Zaterdag 16 februari om 14.30 uur speelt Enter Vooruit de streekderby tegen DOS’37.
Voorafgaand aan deze wedstrijd zal er een bijzondere huldiging plaatsvinden.
De 36-jarige nestor van het EV-vlaggenschip Henri Knol zal dan zijn 500ste wedstrijd voor EV 1 spelen.
Zorg dat je er bij bent!

ENTER VOORUIT IN STORMACHTIGE OMSTANDIGHEDEN NAAR VERDIENDE ZEGE.

Enter Vooruit is het tweede deel van de voetbaljaargang 2018/2019 begonnen met winst. In Veenendaal, op bezoek bij De Merino”s, bezorgde de equipe van coach Peter Schulte de thuisploeg in herfstachtige omstandigheden, een dubbele verkoudheid. In weliswaar niet het allerbeste duel konden de zwart-witten, na een strijd met bewonderenswaardige opofferingsgezindheid, victorie kraaien en werden de felbegeerde drie wedstrijdpunten meegenomen in de kofferruimte van de bus, 2-3.
Op het sportpark “De Groene Velden” in Veenendaal zat de nodige beweging in het gebladerte der kruinen van de omringende bomen. Sterker nog, het was een kleine storm die over de Utrechtse dreven trok. Goed voetbal was niet of nauwelijks mogelijk in het spel met de wind. Wie de Zuidwester in z’n rug had kon nog het meeste garen spinnen in de strijd om de (doel)punten. De thuisclub begon met de stevige bries in de zeilen. Toen het geritsel van de openingsminuten voorbij was, trok de formatie van trainer Jan Gaasbeek dan ook langzaam het laken naar zich toe. Het lichte veldoverwicht was ook het enige dat de Veenendalers uit dat voordeel konden peuren. Pal voor de neus van doelwachter Teun Nijhof bleef het opmerkelijk rustig, kansen waren schaars als water in een gortdroge woestijn. Aan de overzijde was het echter bij de eerste de beste uitbraak wel meteen raak. Marco ter Weel lepelde een vrije trap fraai over de verdedigingslinie der gastheren, Jesse Pultrum koos het kantje buitenom en Wout Velten veegde de bekeken voorzet met z’n linker pantoffel naar de 0-1. Het duurde tot een paar minuten voor het rustsignaal aleer de blauwhemden uit Veenendaal voor alarm zorgden. Aron de Koning had de knikker op een tiental meters van de Enterse kooi wellicht nog kunnen controleren, maar de Merino besloot ineens z’n voet onder de bal te zetten en pegelde het ding naast de zwart-witte veste.
Na hervatting ging het ineens rap. Nauwelijks teruggekomen uit het warme kleedlokaal of Merino-rechtsachter Sebastiaan Klein wist een wijle niet in welke parochie ie was, verloor de knikker aan een jagende Jesse Pultrum, die vervolgens op links een register opentrok en het speeltuig met een snoeiharde schuiver onder goalie Erik Petrus in de netten joeg, 0-2. In Veenendaal was men nauwelijks bekomen van die opdoffer of nummer drie lag in het mandje. Wout Velten ontving de bal uit een ingooi, dacht bij z’n eigen “ze zoeken het hier maar uit”, haalde z’n jachtgeweer boven en trok de trekker over. Van een metertje of 25 zeilde het ronde projectiel, ietwat gedragen door de wind, over een verbouwereerde Petrus, pal onder de deklat in de touwen, 0-3. Het warm ingeduffelde volk aan de zijlijn wreef zich eens stevig in de ogen. Wat was hier gaande? De bewoners van “De Groene Velden” waren plots volkomen aan de waggel, E.V. deed er, met de storm in de rug nog een snok bovenop en leek op weg naar grotere cijfers op het scorebord. Henri Knol ging vliegen aan de rechterkant, de knikker werd fluweelzacht op het blonde hoofd van Jesse Pultrum geborsteld, maar keeper Petrus ging gestrekt naar de winkelhaak en voorkwam nog meer onheil voor de blauw-witten. E.V. speelde vooreerst met een verbetenheid op de aangezichten, waar de explosiviteit vanaf spatte, maar naarmate de strijd zich naar het einde spoedde, dommelde het Enterse gezelschap binnen de lijnen ietwat in. Het leek, met een 0-3 voorsprong in de achterzak, een vredig bestaan daar in Veenendaal, maar de thuisclub rook de Enterse achteloosheid en zette nog eens stevig aan. Toen arbiter Besselsen uit Barneveld ook nog een handje toestak, de referee toverde er ineens ruim 8 minuten extra tijd bij (waar ie die weghaalde zal een eeuwig vraagstuk blijven) en deponeerde ook nog eens in die toegevoegde minuten de knikker tot twee keer toe op de strafschopstip. Vooral de tweede (ongelooflijk makkelijk gegeven) penalty deed gans Enter in trillende woede ontsteken. Merino-middenvelder Joop de Bruin bleef rustig in alle consternatie, poeierde de twee pingels achter doelman Teun Nijhof, maar zag E.V. desondanks vertrekken met de volkomen terechte 2-3 winst in de binnenzak

EV – SCHERPENZEEL AFGELAST

De intentie om te voetballen was er wel, maar het weer wilde helaas niet meewerken. Vanaf 2 uur bleef de voorheen natte sneeuw liggen en voor dat het tijd was voor de aftrap, waren de lijnen al niet meer zichtbaar, waardoor scheidsrechter Werkhoven niet anders kon, dan het veld afkeuren.

ENTER VOORUIT STROMPELEND HET NIEUWE JAAR IN

Met enkele hartverwarmende oefenresultaten in de achterzak, allen behaald in de winterpauze, begon Enter Vooruit afgelopen zaterdag aan het vervolg van de voetbaljaargang 2018/2019. In Kampen was de plaatselijke Go Ahead de eerste tegenstrever in het jaar 2019. Eens te meer bleek weer dat vriendschappelijke duels andere koek zijn dan een match voor de competitiepunten. Zwart en wit kreeg een ijskoude winterse bui over zich heen en droop met een 5-0 nederlaag af richting kleedlokaal., dat eens te meer dit seizoen als uithuilplek fungeerde.

Foto’s op www.henkpluimers.nl

Van meet af duwden de rood-gelen uit Kampen de bezoekers uit Enter terug op eigen grond. In het eerste kwart van de strijd kon de Enterse patient van de eerste halve competitieronde, op geen enkele wijze duidelijk maken dat het in de laatste duels voor het gedwongen winterreces aan de beterende hand was. Aan alle kanten sloegen de bewoners van het sportpark Middenwetering  bressen in het zwart-witte defensieve blok. Bij E.V. werd er verdedigd alsof er beginnelingen op de Kampense kunstgrasmat acteerden en omdat ook de Enterse voorwaartsen op geen enkele positieve aanvalsdaad te betrappen waren, was het in de ijzig koude Hanzestad wachten op treffers van de gastheren. Na tien minuten lag de knikker voor de eerste keer in het Enterse mandje. Verdediger Nick Hendriks pikte het ronde projectiel na een afgeslagen hoekschop op en pegelde vanaf 20 meter de bal in de winkelhaak, 1-0. Vervolgens was het louter en alleen aan doelwachter Teun Nijhof te danken dat er geen verder doelpuntenonheil geschiedde in de chaotische gatenkaas voor z’n neus. Met fenomenale reddingen hield de goalie z’n manschappen nog in de strijd. E.V.-kapitein Peter Schulte, het aangezicht blauw van ergernis en ook nog eens een snijdend koude wind, greep al na 25 minuten in, om de talloze scheuren in de defensieve linies te lijmen. Laatste man Sietse Velten (die had ook z’n dag niet) werd naar de kant geroepen en de oefenmeester stuurde tot veler verrassing een extra aanvaller (Wout Velten) binnen het kader en zette op het middenrif en achterin de pionnen in hernieuwde slagorde op het schaakbord. En zowaar kreeg E.V. na deze verrassend tactische manoeuvre plotseling kleur op het gezicht. De nog frisse Wout Velten stuurde met een messcherpe dieptepass kompaan Henri Knol de eenzaamheid in, maar waar de Enterse routinier normaliter pap lust van zulke kansen, zag ie nu tot ontzetting z’n inzet door keeper Tim Noordman tot hoekschop verwerkt worden. Maar de Kamper sluitpost kon ineens wel z’n tot dan toe halfbevroren handen warmen, op daverende knallen van achtereenvolgens Jesse Pultrum, Wout Velten en Ron Smit. E.V. rook zowaar de gelijkmaker, maar het rustsignaal van de wederom formidabel leidende referee Jan de Vries uit Enschede, verhinderde vooreerst eventuele victorie.
Edoch, na de hervatting was er van die plotselinge Enterse dadendrang niks meer over. Go Ahead kroop wederom op de regiestoel en bij de manschappen van Schulte leek de opflakkering van een dikke 20 minuten een wel erg tijdelijke te zijn geweest. Enter Vooruit kwam hoegenaamd niet meer in het stuk voor, bleef tot een kwartier voor sluitingstijd toch nog met die minimale 1-0 op het elektronische scorebord, ietwat hoop houden op een onverwacht wondertje, maar toen Adi Draganovic hernieuwd zwak verdedigend ingrijpen afstrafte en de 2-0 in de boeken schreef, was het gedaan met de Enterse koopman. Dat het trio Nick Hendriks-Jurrian Zandbergen-Arjan Wiegers de cijfers naar hallucinerende hoogte tilden (5-0), bracht nog eens een karrenvracht meer zout in de wonde.

E.V. VERGEET ZICHZELF WEER TE BELONEN!!!

Het wordt zo langzamerhand een wekelijks terugkerend verhaal, maar ook tegen de nummer 3 van de ranglijst in de 1e klasse D, ofwel het bezoekende S.D.V. uit Barneveld, heeft Enter Vooruit zich zaterdag wederom ernstig tekort gedaan. In een tweede helft, waarin de Veluwse equipe met hangen en wurgen  de meubelen moest redden, ontbrak het de Enterse troepen aan het nodige gogme, een absolute killersmentaliteit en ook het nodige geluk, 1-2.

Foto’s op www.henkpluimers.nl

Drie weken achtereen speelde E.V. tegen één van de koplopers in 1D en eveneens driemaal gloorden één of meer punten aan de horizon voor de manschappen van coach Peter Schulte. Maar waar een tegenstander de kansen subiet afstraft, pegelt E.V. in de zone waar het gebeuren moet veel te vaak honderd-procent-mogelijkheden rucksichlos naar de Filistijnen. Daarnaast hebben teveel defensieve krachten dit najaar achteraan gezeten (en zeker niet opgelet) bij de lessen “verdedigen”, want ook afgelopen zaterdag mocht de tegenstrever uit Barneveld zich verwonderen over zoveel vrijheid bij de twee treffers. In minuut 28 combineerden de blauw-witten zonder noemenswaardige oneffenheden op hun pad, zich moeiteloos naar de 0-1 (Onur Tekay) en twee minuten verderop begon Rico Kuyt aan een omzwerving door “de zestien”, waar Jules Verne jaloers op zou zijn geweest en toen de Barnevelder, nauwelijks bekomen van verbazing dat ie niemand tegenkwam, de 0-2 tegen het netje liet ploffen, moest Enter Vooruit, voor de zoveelste keer dit seizoen, in de achtervolging.
Maar hoe zwaar E.V. het ook heeft in deze klasse, na de glorieuze kampioenstocht van vorig voetbaljaar, het woord “opgeven” komt niet voor in de woordenlijst van de trawanten van Schulte. Pal voor rust kreeg Mark Breukink, fraai alleen voor het doel gezet door Jesse Pultrum, een kans om ’s nachts rillend van wakker te worden (de knikker hobbelde naast het doel van goalie Jeroen van Binsbergen), maar een minuut later was E.V. terug aan het front. Jesse Pultrum pikte de bal van de voet van Maarten van de Groep, werd vervolgens in het strafschopgebied van de sokken gelopen (het rode karton voor Van de Groep) en …… er zijn nog zekerheden in dit leven …… Henri Knol veegde de pingel staalhard in de winkelhaak, 1-2.
Na rust begon E.V. gestaag te bouwen aan een fors veldoverwicht. Nog immer waren de rappe tegenstoten van S.D.V.B. niet van gevaar ontbloot, maar zwart-wit was op de regiestoel gekropen en kwam daar in het tweede bedrijf ook niet meer vanaf. Maar hoeveel munitie E.V. ook in de strijd gooide, het was veelal niet doordrenkt met het benodigde vernuft. Waar de opponent uit Barneveld, tot vervelens toe, álles uit de kast haalde om de wedstrijd “dood te leggen”, ontbrak het bij zwart en wit nét aan dat beetje scherpzinnigheid en gewiekstheid om de Veluwebewoners echt in zwaar weer te brengen. Enter Vooruit gooide alles in de strijd voor (ook verdiend) puntgewin, werkte zich een slag in de rondte, maar was niet bij de pinken op de momenten dat er brandalarm was voor de kooi van Van Binsbergen. Twee reddingen op de doellijn en een pegel van Ron Smit op de aluminium staander waren de laatste schermutselingen op De Werf, waar het Enterse kleedlokaal na ruim 95 minuten voetbal opnieuw dienst deed als opvangplek voor een zwaar teleurgestelde Schulte-brigade.