Enter Vooruit 1

EV naar onderste regionen!

In een matige wedstrijd heeft Enter Vooruit de punten aan SVI moeten laten. Op sportpark De Siggels wonnen de gastheren met 2-1, na een ruststand van 1-0. Door de uitslagen op de andere velden zakt Enter Vooruit nu naar de onderste regionen van de ranglijst.

Foto’s op www.henkpluimers.nl

Enter Vooruit had het met name in de eerste helft moeilijk tegen SVI. De ploeg speelde in een hoger tempo, vond elkaar beter en was telkens een stap sneller in de duels.
EV komt dan ook maar moeizaam aan het voetballen, de opbouw wordt al snel gestoord door een feller spelend SVI en de kansen bij EV zijn gering. De ploeg krijgt wel een aantal corners, maar ook uit deze standaardsituaties blijven doelkansen uit. SVI is na ruim een half uur spelen wel doeltreffend. Nathan van Rhijn kan vanaf de linkerkant vrij opstomen richting het doel van Robert Velten. De defensie van EV erkent het gevaar te laat en dat betekent dat met een schuiver in de rechter onder hoek, de gastheren op 1-0 komen.
EV zoekt hierna wel meer de aanval, krijgt wat kansen en ziet ook nog eens dat een handsbal van een SVI speler wordt weggewuifd door de scheidsrechter. Met 1-0 stand gaan beide ploegen de rust in. Na de thee kwam EV beduidend beter uit de kleedkamer. Meer lef, de drang naar voren en meer druk op het doel van SVI. De ploeg kreeg kansen en de strijdwijze had succes want in de 51e minuut was het Joël Scheper die namens EV de 1-1 op het scorebord zette. De speler ging op kracht door, maakte geen fout en dat betekende een fikse meevaller voor EV.Het spelpeil daalt na de gelijkmaker, aan beide kanten. Zowel SVI als EV zijn aanvallend onmachtig en het lukt beide ploegen niet om er een echte wedstrijd van te maken. Het lijkt erop dat de wedstrijd in een gelijkspel gaat eindigen, maar daar denken ze bij SVI net even iets anders over.
Het is Pascal Esmeijer die in de 85e minuut scoort. Hij profiteert gretig van balverlies op het middenveld en in de omschakeling wordt het dan alsnog 2-1.
EV zet in de laatste tien minuten nog wel aan voor een slotoffensief, maar doelpunten blijven uit, eindstand 2-1.
Verslag: www.entersnieuws.nl

REGELMATIGE DRIEPUNTER.

In een treurniswekkend decor van kille miezer, gure wind en somtijds hevige slagregens, beitelden de voetballende acteurs van het Zwolse W.V.F. en de plaatselijke Enter Vooruit zaterdagmiddag op het sportpark De Werf aan hun wekelijkse kunstwerk. Toen het druipnatte gezelschap rond de klok van vijf uur de uitnodigende warme douchestralen opzocht, kraste in het tussenliggende arbiterlokaaltje scheidsrechter van dienst, B. Kaya uit Silvolde, een 3-1 winst voor de zwart-witten op het wedstrijdformulier.

Foto’s op www.henkpluimers.nl

Het duurde zaterdag knap lang voordat de toneelspelers van de groene mat eens wat hartverwarmends te berde brachten in de klamme kilheid van de late namiddag. De eerste helft van de benodigde 90 minuten die ervoor staan, was er één van bitter weinig peper en zout. Het was, indachtig de waterkoude omstandigheden, hoesten en proesten aan weerszijden, een sukkelgezelschap van 22 verregende zielen. Bij het toeziend volk én op de trainersstoeltjes zag men het troosteloze schouwspel meewarig hoofdschuddend aan. Het ambt van oefenmeester is bij tijd en wijle een zwaar bestaan. Dat de brilstand na een halve wedstrijd nog op het scorebord stond gegraveerd, hoeft derhalve geen betoog. Tijdens het schaftkwartier moesten de coaches van dienst, Herben Visscher en Björn Hodes, waarschijnlijk het eelt op hun tong babbelen om hun kletsnatte troepen in het gareel te krijgen. En zie, bij Enter Vooruit had Hodes waarschijnlijk een ander plan uit z’n klapper getrokken, want binnen tien minuten na hervatting zag de wereld er voor zwart en wit heel anders uit. In minuut 49 stak Gerrit Brunnekreef met een ziedend schot de kachel aan. Doelwachter Mike te Wiele pareerde de pegel tot corner, maar zag vervolgens machteloos toe dat z’n defensieve trawanten een vogeltjevrij staande Marco ter Weel over het hoofd zagen en die duwde de knikker over de doellijn, 1-0. De wind werd vervolgens voor de blauwhemden van W.V.F. stormachtig, want na de volgende aanval zag de equipe van Visscher tussen de loodgrijze regensluiers plotseling zwarte sneeuw. Op links werd Jesse Pultrum in Niemandsland gedirigeerd, de knikker ging vervolgens naar Henri Knol die ‘m subtiel breed legde naar de rechterflank. Daar was zich met een grote dosis nieuwsgierigheid Peter Pluimers maar eens in de “vijandige zestien” komen melden en de rechtsachter pakte met een strakke rake schuiver zijn moment van glorie, 2-0. De damp sloeg plotseling uit het sportpark De Werf en op zijn trainerszeteltje was een zweem van een glimlach te bespeuren op het aangezicht van kapitein Hodes. Dat werd een brede grijns van oor tot oor toen tien minuten verderop eerst Joël Scheper de bal nog voorlangs het heiligdom van Te Wiele joeg, maar daarna Wout Velten (die overigens wel erg lang gewacht had om zaterdag z’n neus eens aan het venster te steken) de 3-0 met een strikje inpakte. Het beheerste stiftje was teveel voor keeper Te Wiele en verdediger Kristian Bril die z’n hele ziel er zaligheid in een sliding gooide om de meubelen nog te redden. Defensief gaf E.V. tot dan toe helemaal niks weg aan de bewoners van “De Weide Steen”. Het centrale duo Niels Getkate en Sietse Velten had zaterdag tussen de middag duidelijk het bord leeggegeten en daarvóór haalde de immer bedrijvige Dylan Siemerink, evenals een week al eerder bij het uitduel tegen Sparta Enschede, de angel uit de aanvalsopbouw van de Zwollenaren.
Maar in de nevel van de overwinning was het plotseling gedaan met de Enterse dadendrang. W.V.F. liet in het slotkwartier zien dat er altijd terdege rekening gehouden  moet worden met de voetballende kwaliteiten van blauw en wit. Bij de thuisploeg begonnen enkele lieden wat al te nonchalant te knoeien en de mannen van Herben Vissscher gooiden er nog een slotoffensief tegenaan om in elk geval de nakende nederlaag naar meer aanvaardbare cijfers te tillen. En E.V. hield wederom niet de nul. Op links ging Hessel Berends vliegen en stuurde vervolgens het ronde projectiel ragfijn richting een volkomen vrijstaande Willem Bel. Die kon nog eerst een sigaret rollen, mocht dat al mogen op een veld, en vervolgens de bal over keeper Robert Velten in de Enterse touwen lepelen, 3-1. Bij Enter Vooruit kroop jandorie na die treffer de nervositeit tussen de oren, maar de gasten hadden zaterdag toch te weinig stootkracht meegenomen in de bus om E.V. nog verder in verlegenheid te brengen.
(met dank aan F.)

REMISE IN EEN KLETSNAT DECOR.

Het scenario dat zaterdagmiddag bij de wedstrijd Sparta Enschede – Enter Vooruit, op een kleddernat sportpark Schreurserve, geschreven werd, leverde aan weerszijden een boeiend vraagstuk op. Na 90 minuten enerverend voetbal bleef het antwoord in helrode cijfers stilzwijgend achter op het elektronische scorebord, 1-1.

Foto’s op www.henkpluimers.nl

De openingsdans van de Twentse boerenbruiloft was voor het Enterse ensemble. De gasten haalden in de eerste minuten van de strijd het laken naar zich toe, maar konden, wanneer de contouren van de grote rechthoek opdoemden, vooreerst geen potten breken voor de neus van Sparta-doelwachter Jari Klaver. Dat optische veldoverwicht duurde een klein kwartier, maar toen Sparta voor de eerste maal dreigend kwam piepen voor de Enterse kooi, werd de Enschedese zaak ook meteen met finesse op gang getrokken. Daan Akkerman teisterde de dwarslat boven goalie Robert Velten en direct was de ploeg van nieuwe Sparta-coach Jeroen Niks ook beter bij de les. Achterin bij E.V. werd meteen de staat van paraatheid afgekondigd, omdat de Spartaanse vuurlinie zoetjesaan op stoom begon te geraken. Maar de Enterse verdedigingsgordel was zaterdag aardig bij de pinken en gaf, vooral voor rust, geen enkel cadeau weg. De thuisploeg koesterde in die fase het meeste balbezit, was ook af en toe dreigend, maar de speldenprikken die de equipe van trainer Björn Hodes er tegenover zette, werden bij tijd en wijle lichte dolksteken. Wout Velten kopte de knikker op de bovenkant van de deklat en de grootste mogelijkheid voor rust, om de nakende brilstand van het scorebord te poeieren, was voor (de overigens goed spelende) Jesse Pultrum die de kans, na een ragfijne pass van Henri Knol, naar de haaien pegelde.
De almaar neerdalende regen uit het loodgrijze wolkendek noopte voor de acteurs en het toeziend volk vooreerst maar eens de gang naar de klaarstaande thee en koffie. In de kleedlokalen werden door de oefenmeesters van dienst, Niks en Hodes, hernieuwde instructies in de hoofden van hun troepen geprent. Eenmaal terug in het waterballet legde Enter Vooruit meteen maar de eerste troefkaart op tafel. De bezoekers had het baksken thee kennelijk goed gedaan, want ze schoten als een raket uit de startblokken. Doelman Jari Klaver roffelde met een dubbele kattensprong een vrije trap van Henri Knol uit de winkelhaak, Jesse Pultrum liet een pegel op de aluminium staander versplinteren en na de volgende Enterse aanval keek de thuisploeg tegen een achterstand aan. Marco ter Weel verstuurde een dieptepass richting Wout Velten, die het ronde projectiel met zijn borst controleerde, waarna Henri Knol besloot om de regionale edities van de maandagkrant dit keer in hoofdletters te kleuren. Het zondagsschot op een late en kille zaterdagnamiddag schroeide een brandvlek in de Spartaanse touwen, 0-1. Er leek plots een siddering door de rangen van de thuisclub te gaan. E.V. kreeg solidariteit in de gelederen en leek op weg om de zaak in een vroege plooi te leggen. Maar de Enternaren mochten, met een opponent als Sparta Enschede als tegenstrever, niet te vroeg victorie kraaien. Beide teams vochten voor elke morzel grond, maar bij E.V. leek met de minuut meer de nervositeit tussen de oren te kruipen. De mannen van Hodes kropen terug in eigen mand en speelden veel teveel weg-is-weg-voetbal. De Enschedeërs bleven wel verzorgd combinatiespel zoeken, penetreerden af en toe uiterst gevaarlijk door de Enterse stellingen, alwaar meer en meer instortingsgevaar ontstond. De gasten moesten in de slotfase met twee woorden spreken en zagen Sparta (verdiend) langszij komen. Een combinatie over enkele Enschedese schijven werd besloten met een inzet van Daan Akkerman. In de scrimmage voor het Enterse doel gleed Marco ter Weel vervolgens de bal langs z’n eigen keeper Velten en de zaak was in evenwicht. De mannen van Niks roken de winst en gooiden nog een paar stukken hout in het haardvuur. Bij Enter Vooruit knokte men in ouderwetse werkmanstijl voor een remise en toen de verregende acteurs de droge kleedkamer incluis de warme douches opzochten staken beide teams een punt in de achterzak.

Enter Vooruit – Vroomshoopse Boys

Enter Vooruit speelt zaterdagmiddag zijn eerste oefenwedstrijd, thuis, op De Werf, voorafgaand aan het nieuwe seizoen.
De tegenstander is Vroomshoopse Boys en de wedstrijd begint om half 3.

Gerrit Pluimers erelid Enter Vooruit!

Onder grote belangstelling werd zaterdagmiddag Gerrit Pluimers benoemd tot erelid van Enter Vooruit. Deze titel valt slechts weinigen ten deel en getuigt van grote en langdurige inzet voor de club. Voorzitter Dick ter Harmsel prees Gerrit voor zijn meer dan 40 jaar trouwe dienst als verzorger bij het eerste elftal van Enter Vooruit en speldde hem het insigne van erelid op. Voor zijn vrouw Corry waren er bloemen. Velen hadden van de gelegenheid gebruik gemaakt tijdens de receptie Gerrit de hand te drukken. We hopen hem ondanks zijn afscheid toch nog vaak op De Werf te mogen begroeten. Meer foto’s op www.henkpluimers.nl

KEVIN PEPPELS: WINNAAR OP DE VALREEP

Tijdens de jaarlijkse familiedag van Enter Vooruit is Kevin Peppels uitgeroepen tot speler van het jaar. Kevin, die volgend seizoen voor DETO zal spelen ontving de Folkert Velten bokaal uit handen van Gerrit ter Harmsel en als afscheidscadeau een actiefoto.
Meer foto’s van deze gezellige Familiedag op www.henkpluimers.nl

EV sluit waardig af

Enter Vooruit heeft dinsdagavond de nacompetitie waardig afgesloten. Het leek er zelfs even op dat zich een klein wonder zou voltrekken, toen een onketend EV na 10 min. met 2-0 voorstond. Lelystad was uiteindelijk toch de sterkste ploeg en won in een fabuleuze wedstrijd met 3-4 en zal in de volgende ronde DETO ontmoeten.
Foto’s op www.henkpluimers.nl

 

Off-day voor EV.

Het zat er zaterdagmiddag niet in. Enter Vooruit had op de eerste dag van de nacompetitie een complete off-day en verloor met 4-1 van Lelystad ’67. Dat betekent een lastige, maar absoluut geen onoverkomelijke uitgangspositie voor de return dinsdag aanstaande op De Werf.

Foto’s op www.henkpluimers.nl
Klik hier voor een samenvatting op Omroep Flevoland

De in Lelystad vooraf gevreesde tegenstander uit het verre Enter werd letterlijk in het eerste half uur van het kastje naar de muur gestuurd, 3-0 in amper 25 minuten was het gevolg. Na het eerste tegendoelpunt leek EV niet echt onder de indruk want 2 minuten later was het Henri Knol die op de paal schoot. In de rebound leekt het alsnog 1-1 te worden, maar de bal van Wout Velten ging van zeer dichtbij over het doel van Lelystad. Wanneer de Enterse topschutter deze dot van een kans niet om zeep had geholpen dan…….maar dat zullen we nooit weten. Met de rust was het 3-0 en Na de thee zien we een zelfde spelbeeld, met dien verstande dat de gastheren wat meer achterover leunen en EV het initiatief gunnen. EV creëert wel een aantal kansen (Wout Velten en Dylan Siemerink) maar is niet scherp genoeg voor de goal. Lelystad laat wel zien hoe men effectief kan afronden. In de 79e minuut wordt het vierde doelpunt gescoord. Een paar minuten voor het einde is het toch nog raak. Kevin Peppels wordt binnen de 16 meter opzichtig vastgehouden en scheidsrechter Stijn Heusschen wijst gedecideerd naar de stip. Henri Knol zet zich achter de bal en dat betekent vlak voor het laatste fluitsignaal 4-1. Hij geeft de stand daarmee een dragelijker aanzien en aanzienlijk meer perspectief voor de return, dinsdagavond om 20.00 uur.

ENTER VOORUIT SCHIET MET SCHERP

Met een regelrechte klapper heeft Enter Vooruit afgelopen zaterdagmiddag de reguliere voetbaljaargang 2016/2017 vaarwel  gezegd. Op een zonnig sportpark De Werf grabbelde E.V. in de ton met doelpunten en trok er tegen IJ.V.V. maar liefst zeven keer het winnende lot uit. Wout Velten liet zien dat scoringsdrift in de familie zit en kroonde zich in de epiloog van het seizoen met maar liefst een kwintet treffers tot beul met dienst. Het eindverdict was navenant, 7-1.

Foto’s op www.henkpluimers.nl

De jongste Eeveetjes (Welpen) begeleiden de acteurs met een kleine vlaggenparade richting Arena, waar Enter Vooruit maar meteen van leer trok. De eerste ribbeling in de kikkerpoel kon al in minuut 3 genoteerd worden toen Kevin Peppels, als aanstichter van de debatten, de bovenkant van de dwarslat trof. Vier minuten verderop sprong het doelpuntencijfertje voor de thuisploeg al van de nul af. Geholpen door een kapitale fout van de afscheid nemende doelman Albert Jan Meuleman (jaren toch een betrouwbare sluitpost in IJsselmuiden) legde Wout Velten de eerste steen voor de overwinning en een handvol minuten later sneed het duo Peppels / Velten, na een fluwelen steekpass van Jesse Pultrum, door de IJ.V.V. stellingen en kraste Velten z’n tweede streepje op het wedstrijdformulier. Voor minder zou men bij IJ.V.V. meteen met het hele gezelschap op de tribune gaan zitten, maar de rood-witten wensten voorlopig nog niet mee te werken aan een Enterse feestmiddag. De rappe aanvallers Lenhard de Velde / Tim Roeland / Chiel Buikema waren bij tijd en wijle lastige horzels voor de E.V.-defensie en toen op links bij zwart en wit kinderlijk balverlies geleden werd, lag de zee open voor een overmacht aan IJ.V.V.’ers. Topscorer Chiel Buikema stond aan het eind van de snelle counter, 2-1. Tussendoor hadden beide keepers Albert Jan Meuleman voor IJ.V.V. en Teun Nijhof bij Enter Vooruit al regelmatig de meubelen moeten redden als er weer eens een aanvaller open en bloot voor hun neus opdook en zodoende al niet bij rust een korfbaltussenstand op het bord te hebben. Bij Enter Vooruit liet men het koffiemolentje echter steeds meer draaien en de mannen van coach Björn Hodes trokken voorin alle registers dan ook maar open. Eerst pegelde Wout Velten de knikker, na een een-tweetje met kompaan Henri Knol, kiezelhard tegen de netten en een wonderactie van diezelfde Knol, waarbij een drietal rood-witten als houten klazen figureerde, was goed voor de 4-1. Kevin Peppels mocht het beslissende zetje geven. Met de nacompetitie in zicht kan kapitein Hodes echter nog wel de nodige vraagtekens zetten bij het defensieve compartiment aan Enterse zijde. Nog voor rust moest doelwachter Teun Nijhof wederom tweemaal huid en haar er aan wagen om een doorgebroken IJsselmuidenaar tot zwijgen te brengen. Daar zal deze week op het trainingsveld toch nog even de nodige aandacht aan geschonken moeten worden.
Bij IJ.V.V. was men in het schaftkwartier aan het checken wat de opgelopen schade was, maar ook na rust konden de bezoekers weinig reparatiewerkzaamheden meer verrichten. De equipe van trainer Eduard Lindeboom verkwanselde nog wel een paar dotten van kansen, maar zag dat de verdedigingslinies volledig ontrafeld werden door de Enterse vuurlijn. E.V. had nog wat extra munitie aan boord liggen en combineerde zich in deel twee moeiteloos naar de zevenklapper. Dylan Siemerink was de aangever voor de 5-1 (Wout Velten) en na een ”uit-het-leerboek-aanval” over zes schijven liet Velten met een ziedende schuiver zien dat ie zaterdagmiddag in z’n vel blonk, 6-1. Op de IJ.V.V.-bank zag oefenmeester Lindeboom hoofdschuddend dat het krachtenreservoir bij de troepen langzaam leeg liep en dat het licht bij z’n manschappen al lang was uitgegaan. Een kwartier voor sluitingstijd graaide uitblinker Henri Knol nog maar eens in z’n “rugzak met assists” en Kevin Peppels liet het kanon nog één keer bulderen, 7-1, waarna de formidabel fluitende jonge arbiter Martijn Vos uit Warnsveld de voetbaleditie 2016/2017 met drie krachtige uithalen naar de geschiedenisboeken blies.
Een 18-karaats afsluiting van het reguliere voetbalseizoen, maar daar koop je in de voorstelling die “nacompetitie” heet nog geen eieren voor. Enter Vooruit zal in de dubbele sportieve confrontatie met s.v. Lelystad ’67 (zaterdag 20 mei in Lelystad, dinsdag 23 mei de return op het sportpark De Werf) wederom goed gestoffeerd aan de aftrap moeten verschijnen om deze voetbaljaargang nog met een paar weekjes te verlengen.
_HPL1350

 

HEMELTERGEND SLECHT

In een duel dat het predicaat “voetbalwedstrijd” niet of nauwelijks mocht dragen, eindigde de zaterdagse aflevering van Enter Vooruit tegen het bezoekende Z.A.C. uit Zwolle in een bloedeloze remise. Het was een diep- en diepdroevige vertoning wat er op de kunstgrasmat van het Enterse sportpark De Werf werd tentoongespreid. Dat beide ploegen ook nog een punt overhielden aan de gebodene mocht zelfs verontrustend heten.

Foto’s op www.henkpluimers.nl

En er mocht toch het één en ander verwacht worden op de Enterse wei. De gasten streden voor zo’n beetje hun allerlaatste (water)kansje om nog via een Houdini-act uitzicht te houden op klassenbehoud, terwijl Enter Vooruit na de 5-0 zeperd, voorgaande week in Doetinchem, nog wat goed te maken hadden voor de eigen parochianen. Het werd niks van dat alles. De Zwollenaren waren nog wel met goede bedoelingen (en slechts twee wissels op de bank) richting Tukkerland getrokken en kwamen via Joost Ottens, notabene al na een minuut of 10, op voorsprong (0-1), doch verzandden vervolgens in een illustere poging om er nog wat meer van te brouwen. Bij de thuisclub was men vanaf minuut één al niet bij de les, zodat het een verkilde editie werd van wat vóóraf nog met goede bedoelingen bij het whiteboard was doorgesproken. E.V. trok de zaak nog wel rap recht via een vrije schop, die door routinier Henri Knol langs de meetlat werd gelegd en onhoudbaar voor (de overigens sterk acterende) doelwachter Jelle Brouwer in het benedenhoekje plofte, 1-1. Daarna zakten de acteurs aan weerszijden in een collectieve depressie. Een resem aan passes ging de mist in, duels werden halfslachtig aangegaan, de vuurlinies wisten zich geen enkele raad als de witte lijnen van ‘de zestien” opdoemden en het werd met de minuut meer en meer een naargeestige worsteling. Bij beide ploegen ging al rap het licht uit, flitsen van genialiteit waren zelfs met een bouwlamp van de hoogste kwaliteit niet te bespeuren en tussen de lijnen was amechtigheid en doffe ellende troef. In deel twee van de voorgeschreven 90 minuten werd het veld “langer en langer”, kwamen er enorme gapende ruimtes binnen het kader, maar was men aan beide kanten niet in staat om, ondanks een karrevracht aan kansen, ook nog maar één keer het net te laten bollen. In de slotminuten, toen Z.A.C. met huis en haard naar het front trok om het naderende 3e-klasserschap nog minimaal een weekje buiten de keuken te houden, ontstonden er aan weerszijden zulke 100-procent doelrijpe mogelijkheden, om er zwetend een hele nacht van wakker te liggen. Maar het kanon zweeg en bleef verder zwijgen deze middag Toen scheidsrechter Visser uit Arnhem de armoede na ruim anderhalf uur naar de vergetelheid blies zocht zwart-wit met het schaamrood op de kaken het kleedlokaal op, zat menig toeschouwer al minstens een kwartier thuis achter de brandende kachel (of in het clubgebouw achter een pulleke bier) en beseften de mannen uit Zwolle dat het verblijf van twee jaren in de 2e klasse van het zaterdagvoetbal, district Oost, voorlopig ten einde was.

_HPL0597