BITTERE DREUN IN BLESSURETIJD

De klok op het Hierdense sportpark “Mheenzicht” stond al  een wijle vastgeslagen op de volle 90 minuten die er voor staan, toen Enter Vooruit zaterdag met een 0-1 voorsprong op weg leek naar een succesvolle voetbalmiddag, Een vloek en een zucht verderop volstond een onoverzichtelijk scrimmagedoelpunt plus een uiterst discutabele penalty, voor een wrede oplawaai met een moker, Hierden – Enter Vooruit: 2-1.

Foto’s op www.henkpluimers.nl

Toen de stukken vóóraf op het schaakbord werden gezet, had coach Peter Schulte van Enter Vooruit een netelig vraagstukje op te lossen. Maar liefst 5 routiniers (doelman Robert Velten, plus het kwartet Niels Getkate-Ron Smit-Wim Oosthoek-Gerrit Brunnekreef) bleven middels schorsingen, dan wel de harde wetten van de fysica, deze zaterdag werkloos. Die aanslag op de “vaste” formatie had z’n weerslag op het Enterse veldspel in deel één. De thuisploeg speelde agressiever, óók beter en werd om de haverklap in het zadel geholpen door persoonlijke uitglijders van Enterse lieden. Bij E.V. hadden sommigen het deze zaterdag, vooral vóór rust, “helemaal niet” (kinderlijk eenvoudig balverlies, zwakke mandekking, gebrek aan meedogenloosheid)  en dat gaf nogal eens dat de alarmbellen gingen rinkelen voor de kooi van doelwachter Teun Nijhof. Die stond echter een puike match te keepen, hield met katachtige reflexen de voorwaartsen van Hierden van juichen af, zodat zwart en wit zonder schade het kleedlokaal opzocht voor een kwartier bezinning.
Na de hervatting kreeg de match een totaal ander gelaat. Enter Vooruit was van acquit bij de les en liet nu wel zien dat het niet de bedoeling was om als apathisch toeziend decorstuk op het sportpark Mheenzicht te figureren. De manschappen van Schulte kregen wat kleur op het aangezicht en waren nu gelijkwaardig aan de thuisploeg. Wout Velten knalde vooreerst de knikker nog hard voorlangs het kot van doelwachter Nick Grootkarzijn, maar even verderop vond de blonde aanvaller bij een hoekschop, kompaan Henri Knol. Die had tot dan toe een zwijgend kanon gehad in deze voetbaljaargang, maar nu zocht én vond z’n genadeloze uithaal door een woud van benen, het trillende net achter Grootkarzijn, 0-1. De rood-witten uit Hierden leken subiet van slag, maar bij E.V. leek die constatering nou niet bepaald onder de hersenpan van de elf tussen de lijnen te zijn aanbeland. In plaats van “spijkers-met-koppen” te slaan, trok het zwart-witte gezelschap zich gaandeweg de strijd meer en meer terug in de defensieve stellingen en dat vroeg om moeilijkheden. Hierden-coach Erwin Brem stuurde maar liefst drie verse krachten tegelijk de wei in en E.V. kwam in de slotfase wederom onder druk van de roodhemden. Enter Vooruit kwam heel goed weg toen, na een hoekschop van invaller Ali Akachar, de ronde knikker in een mêlee van spelers, via aanvaller William Beelen de onderkant van de dwarslat raakte en een minuut later nogmaals, toen goalie Teun Nijhof zijn hele hebben-en-houden in de strijd gooide om de Enterse meubelen te redden na een doorbraak van Dani Cloteda. Toch tikte het klokje gestaag verder en leek de ploeg van Schulte, met een ongebreidelde vechtlust in de aderen, de zaak in veilige haven te brengen. In de toegevoegde tijd koos de geluksfee echter de kant van de thuisclub. In minuut 92 kon men bij Enter Vooruit niet tot overeenstemming komen wie de bal zou wegwerken uit de eigen “zestien” en die besluiteloosheid had dramatische gevolgen. Een doorgekopte bal van Cloteda werd zo’n beetje op de doellijn (in buitenspelpositie??) in de touwen geschoven door Jeroen Spoelstra. Omdat er geen VAR aanwezig was in Hierden voor een eventuele controle, was de gelijkmaker een feit. Drie minuten later kreeg arbiter M. Baar (die tot dan toe een prima wedstrijd floot) hoogstwaarschijnlijk even een waas voor z’n ogen, want in een onoverzichtelijk kluwen spelers, viel de bal na een luchtduel tussen een Hierden-aanvaller en E.V.’s middenvelder Dylan Siemerink, volstrekt ongelukkig op de arm van laatstgenoemde, waarna Baar de knikker tot verbijstering van een ieder op de strafschopstip deponeerde. Bij zwart-wit ging die verbijstering al rap over in (moeilijk ingehouden) woede, maar Laurens Brouwer trok zich van alle commotie weinig aan en liet Hierden, via het sleutelgat, toch nog ontsnappen, 2-1.